Poezio
piece of old paper
Esperanto Angla Germana
bonveniga paĝo Manfredo † listo de la poemoj listo de la tradukaĵoj listo de poetoj Poezio en nombroj registri
 eksporti for presado: vertikala formato (PDF) kverformato (PDF) | montru ĉiujn eksport-formatojn
verkinto  [voknomo] titolo lingvo publikigo identiga kodo lasta modifo aspekto
Михаил Лермонтов * Смерть поэта Rusa Arg-1915-951 2013-12-15 10:39 Manfred nur tiun forigu
Konstantin Gusev La morto de la poeto Esperanto Arg-1917-951 2013-12-15 10:56 Manfred nur tiun forigu
Friedrich von Bodenstedt Der Tod des Dichters Germana Arg-1918-951 2013-12-15 20:30 Manfred nur tiun forigu
N. N. 77 Der Tod des Dichters Germana Arg-1919-951 2013-12-15 20:59 Manfred nur tiun aldonu
N. N. 76 Der Tod des Dichters Germana Arg-1916-951 2013-12-15 10:41 Manfred nur tiun aldonu

Михаил Лермонтов,
Der Tod des Dichters

 

Михаил Лермонтов,
La morto de la poeto

 

Михаил Лермонтов,
Смерть поэта

 
tradukita de Friedrich von Bodenstedt   tradukita de Konstantin Gusev    
 
Der Dichter wollte seine Ehre rächen,   Pereis li, poet' de justo,   Погиб поэт! — невольник чести —
Die er durch giftges Wort verletzt geglaubt,   Murdita per la kalumni',   Пал, оклеветанный молвой,
Da traf ihn selbst das Blei, sein Herz zu brechen,   Kun peza plumbo en la brusto   С свинцом в груди и жаждой мести,
Zu beugen sein gewaltig Haupt…   Kaj venĝavido mortis li! ...   Поникнув гордой головой!..
…Und Manche jetzt frohlocken, daß er fiel,   Ne povis la animo luma   Не вынесла душа поэта
Und rühmen gar den Mörder, der sein Ziel   Subiĝi al la malhonor',   Позора мелочных обид,
So gut getroffen, und im kalten Muthe,   Li sola kontraŭ fals' monduma   Восстал он против мнений света
Fest, ohne Zittern, that den Mörderschuß,   Ribelis ... Kaj li estas for!   Один как прежде... и убит!
Der unser Land geröthet,mit dem Blute   Murdita! ... Do por kio ploroj,   Убит!.. к чему теперь рыданья,
Des liederreichen Genius…   De l' povraj laŭdoj tarda ĥor'   Пустых похвал ненужный хор,
... Ein Abenteurer kam er aus der Ferne,   Kaj sinpravigoj de l' sinjoroj?   И жалкий лепет оправданья?
Er nahm kein Herz mit sich, ließ keins zurück —   Pro fato li jam estas for!   Судьбы свершился приговор!
Rang sucht' er bei uns, Titel, Ordenssterne,   Kaj ĉu ne vi kolere pelis   Не вы ль сперва так злобно гнали
Denn unverständlich war ihm andres Glück,   La noblan kanton de liber',   Его свободный, смелый дар
Er fand was er gesucht in unsrer Mitte,   Elblovi incendion celis   И для потехи раздували
Er fand bei uns ein zweites Vaterland –   El la ĵaluzo -- nur fajrer'?   Чуть затаившийся пожар?
Sein Dank war: daß er sonst auf jedem Schritte   Do ĝoju ... Mutas bardo nia,   Что ж? веселитесь... — он мучений
Was ihm begegnete, verächtlich fand.   La bonon rompis la malbon'.   Последних вынести не мог:
Fremd blieb er unsrer Sprache, unsrer Sitte,   Ne lumas plu la stel' genia,   Угас, как светоч, дивный гений,
Das Volk war ihm ein Gegenstand des Hohnes,   Forvelkis la solena kron'.   Увял торжественный венок.
Er suchte keine Gunst als die des Thrones...   Murdinto lia senkompata   Его убийца хладнокровно
    Ekpremis feron de la ĉan',   Навел удар... спасенья нет:
    La koro vanta batis glate,   Пустое сердце бьется ровно,
    Neniom tremis tiu man'.   В руке не дрогнул пистолет.
    Kaj ĉu ne miro, ĉu ne strango?   И что за диво?.. издалёка,
    Pelata per la sort' migrant',   Подобный сотням беглецов,
    Nomadis li en nia land'   На ловлю счастья и чинов
    En serĉo de feliĉ' kaj rango,   Заброшен к нам по воле рока;
    Ofende mokis pli kaj pli   Смеясь, он дерзко презирал
    De nia tero lingvon, moron   Земли чужой язык и нравы;
    Kaj malestimis nian gloron,   Не мог щадить он нашей славы;
    Ne sciis en la sanga horo,   Не мог понять в сей миг кровавый,
    Sur kion levis sian manon li! ...   На что он руку поднимал!..
    En tombo kuŝas jam la bardo,   И он убит — и взят могилой,
    Samkiel tiu, kiun li kun ardo   Как тот певец, неведомый, но милый,
    Prikantis sorĉe en la versroman' --   Добыча ревности глухой,
    Kantisto de bonkoro kaj bonfarto   Воспетый им с такою чудной силой,
    Murdita per la senkompata man'.   Сраженный, как и он, безжалостной рукой.
    Por kio de la pac' kaj simplo vilaĝloka   Зачем от мирных нег и дружбы простодушной
    Enpaŝis mise li al la mondum' sufoka   Вступил он в этот свет завистливый и душный
    Por la sincera sent' kaj liberema saĝ'?   Для сердца вольного и пламенных страстей?
    Por kio premis li la malamikajn manojn,   Зачем он руку дал клеветникам ничтожным,
    En la envia rond' serĉante la kompanojn,   Зачем поверил он словам и ласкам ложным,
    Li, kompreninta homojn de l' junaĝ'?...   Он, с юных лет постигнувший людей?..
    Anstataŭ simpla kron' al li surmetis ili   И прежний сняв венок — они венец терновый,
    La kronon dornan, nur kun laŭro por ornam' --   Увитый лаврами, надели на него:
    Ĝi devas kvazaŭ ĉiam brili,   Но иглы тайные сурово
    Sed kaŝe piki, piki jam;   Язвили славное чело;
    Venenis liajn lastajn horojn frido,   Отравлены его последние мгновенья
    Malica flustro mokis lin, kaj jen   Коварным шопотом насмешливых невежд,
    Li mortis kun la vana venĝavido,   И умер он — с напрасной жаждой мщенья,
    Kun kaŝa disreviĝo kaj ĉagren'.   С досадой тайною обманутых надежд.
    La kantoj de mirinda brilo   Замолкли звуки чудных песен,
    Ne sonas jam sub la ĉiel',   Не раздаваться им опять:
    Malhelas lia mortazilo,   Приют певца угрюм и тесен,
    Surbuŝe kuŝas la sigel'.   И на устах его печать. —
    Kaj vi, arogaj heredantoj   А вы, надменные потомки
    De la gepatroj malhonestaj, nun   Известной подлостью прославленных отцов,
    Tretantaj per la fiaj sklavaj plandoj   Пятою рабскою поправшие обломки
    La familiojn, kiujn lasis la fortun'!   Игрою счастия обиженных родов!
    Vi en avida ar' starantaj ĉe la trono   Вы, жадною толпой стоящие у трона,
    Ekzekutistoj de genio, glor', liber',   Свободы, Гения и Славы палачи!
    Kaj gardas vin la leĝo, kiel krono,   Таитесь вы под сению закона,
    Silentu antaŭ vi la justo kaj la ver'!   Пред вами суд и правда — всё молчи!..
    Sed estas dia juĝ', malĉastaj dorlotatoj,   Но есть и божий суд, наперсники разврата!
    Kaj la juĝisto jam atendas vin,   Есть грозный суд: он ждет;
    Ne aĉetebla per la or' kaj flatoj   Он не доступен звону злата,
    Li krimojn viajn antaŭvidas ĝis la fin'.   И мысли и дела он знает наперед.
    Kaj jam al vi la kalumnia lango   Тогда напрасно вы прибегнете к злословью:
    Ne helpos per la malhonesta ard',   Оно вам не поможет вновь,
    Kaj ne forlavos vi per via nigra sango   И вы не смоете всей вашей черной кровью
    La sanktan sangon de la bard'!   Поэта праведную кровь!
 
Traduko de la Rusa poemo "Смерть
поэта" de Михаил Лермонтов
(*1814-10-15 - †1841-07-27) en la
Germanan de Friedrich von Bodenstedt (*1819
- †1892).

 
  Traduko de la Rusa poemo "Смерть
поэта" de Михаил Лермонтов
(*1814-10-15 - †1841-07-27) en
Esperanton de Konstantin Gusev
(†1980-11-09).

Tiu ĉi poem-esperangigo troviĝas en la
retejo
http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/Poezio/morto_poetou.html.
  Verkinto de tiu ĉi Rusa poemo estas
Михаил Лермонтов (*1814-10-15
- †1841-07-27).

Mi, Manfred Retzlaff, trovis tiun ĉi
poemon en la retejo
http://www.stihi-xix-xx-vekov.ru/ler352.html.