poezio.net - Poem

verkinto [voknomo]	titolo	lingvo	identiga kodo	lasta modifo	aspekto
Friedrich von Bodenstedt	Der Tod des Dichters	Germana	Arg-1918-951	2013-12-15 20:30 Manfred	nur tiun forigu
N. N. 77	Der Tod des Dichters	Germana	Arg-1919-951	2013-12-15 20:59 Manfred	nur tiun aldonu
N. N. 76	Der Tod des Dichters	Germana	Arg-1916-951	2013-12-15 10:41 Manfred	nur tiun aldonu
Konstantin Gusev	La morto de la poeto	Esperanto	Arg-1917-951	2013-12-15 10:56 Manfred	nur tiun forigu
Михаил Лермонтов	* Смерть поэта	Rusa	Arg-1915-951	2013-12-15 10:39 Manfred	nur tiun forigu

Михаил Лермонтов, La morto de la poeto	Михаил Лермонтов, Der Tod des Dichters	Михаил Лермонтов, Смерть поэта

tradukita de Konstantin Gusev	tradukita de Friedrich von Bodenstedt

Pereis li, poet' de justo,	Der Dichter wollte seine Ehre rächen,	Погиб поэт! — невольник чести —
Murdita per la kalumni',	Die er durch giftges Wort verletzt geglaubt,	Пал, оклеветанный молвой,
Kun peza plumbo en la brusto	Da traf ihn selbst das Blei, sein Herz zu brechen,	С свинцом в груди и жаждой мести,
Kaj venĝavido mortis li! ...	Zu beugen sein gewaltig Haupt…	Поникнув гордой головой!..
Ne povis la animo luma	…Und Manche jetzt frohlocken, daß er fiel,	Не вынесла душа поэта
Subiĝi al la malhonor',	Und rühmen gar den Mörder, der sein Ziel	Позора мелочных обид,
Li sola kontraŭ fals' monduma	So gut getroffen, und im kalten Muthe,	Восстал он против мнений света
Ribelis ... Kaj li estas for!	Fest, ohne Zittern, that den Mörderschuß,	Один как прежде... и убит!
Murdita! ... Do por kio ploroj,	Der unser Land geröthet,mit dem Blute	Убит!.. к чему теперь рыданья,
De l' povraj laŭdoj tarda ĥor'	Des liederreichen Genius…	Пустых похвал ненужный хор,
Kaj sinpravigoj de l' sinjoroj?	... Ein Abenteurer kam er aus der Ferne,	И жалкий лепет оправданья?
Pro fato li jam estas for!	Er nahm kein Herz mit sich, ließ keins zurück —	Судьбы свершился приговор!
Kaj ĉu ne vi kolere pelis	Rang sucht' er bei uns, Titel, Ordenssterne,	Не вы ль сперва так злобно гнали
La noblan kanton de liber',	Denn unverständlich war ihm andres Glück,	Его свободный, смелый дар
Elblovi incendion celis	Er fand was er gesucht in unsrer Mitte,	И для потехи раздували
El la ĵaluzo -- nur fajrer'?	Er fand bei uns ein zweites Vaterland –	Чуть затаившийся пожар?
Do ĝoju ... Mutas bardo nia,	Sein Dank war: daß er sonst auf jedem Schritte	Что ж? веселитесь... — он мучений
La bonon rompis la malbon'.	Was ihm begegnete, verächtlich fand.	Последних вынести не мог:
Ne lumas plu la stel' genia,	Fremd blieb er unsrer Sprache, unsrer Sitte,	Угас, как светоч, дивный гений,
Forvelkis la solena kron'.	Das Volk war ihm ein Gegenstand des Hohnes,	Увял торжественный венок.
Murdinto lia senkompata	Er suchte keine Gunst als die des Thrones...	Его убийца хладнокровно
Ekpremis feron de la ĉan',		Навел удар... спасенья нет:
La koro vanta batis glate,		Пустое сердце бьется ровно,
Neniom tremis tiu man'.		В руке не дрогнул пистолет.
Kaj ĉu ne miro, ĉu ne strango?		И что за диво?.. издалёка,
Pelata per la sort' migrant',		Подобный сотням беглецов,
Nomadis li en nia land'		На ловлю счастья и чинов
En serĉo de feliĉ' kaj rango,		Заброшен к нам по воле рока;
Ofende mokis pli kaj pli		Смеясь, он дерзко презирал
De nia tero lingvon, moron		Земли чужой язык и нравы;
Kaj malestimis nian gloron,		Не мог щадить он нашей славы;
Ne sciis en la sanga horo,		Не мог понять в сей миг кровавый,
Sur kion levis sian manon li! ...		На что он руку поднимал!..
En tombo kuŝas jam la bardo,		И он убит — и взят могилой,
Samkiel tiu, kiun li kun ardo		Как тот певец, неведомый, но милый,
Prikantis sorĉe en la versroman' --		Добыча ревности глухой,
Kantisto de bonkoro kaj bonfarto		Воспетый им с такою чудной силой,
Murdita per la senkompata man'.		Сраженный, как и он, безжалостной рукой.
Por kio de la pac' kaj simplo vilaĝloka		Зачем от мирных нег и дружбы простодушной
Enpaŝis mise li al la mondum' sufoka		Вступил он в этот свет завистливый и душный
Por la sincera sent' kaj liberema saĝ'?		Для сердца вольного и пламенных страстей?
Por kio premis li la malamikajn manojn,		Зачем он руку дал клеветникам ничтожным,
En la envia rond' serĉante la kompanojn,		Зачем поверил он словам и ласкам ложным,
Li, kompreninta homojn de l' junaĝ'?...		Он, с юных лет постигнувший людей?..
Anstataŭ simpla kron' al li surmetis ili		И прежний сняв венок — они венец терновый,
La kronon dornan, nur kun laŭro por ornam' --		Увитый лаврами, надели на него:
Ĝi devas kvazaŭ ĉiam brili,		Но иглы тайные сурово
Sed kaŝe piki, piki jam;		Язвили славное чело;
Venenis liajn lastajn horojn frido,		Отравлены его последние мгновенья
Malica flustro mokis lin, kaj jen		Коварным шопотом насмешливых невежд,
Li mortis kun la vana venĝavido,		И умер он — с напрасной жаждой мщенья,
Kun kaŝa disreviĝo kaj ĉagren'.		С досадой тайною обманутых надежд.
La kantoj de mirinda brilo		Замолкли звуки чудных песен,
Ne sonas jam sub la ĉiel',		Не раздаваться им опять:
Malhelas lia mortazilo,		Приют певца угрюм и тесен,
Surbuŝe kuŝas la sigel'.		И на устах его печать. —
Kaj vi, arogaj heredantoj		А вы, надменные потомки
De la gepatroj malhonestaj, nun		Известной подлостью прославленных отцов,
Tretantaj per la fiaj sklavaj plandoj		Пятою рабскою поправшие обломки
La familiojn, kiujn lasis la fortun'!		Игрою счастия обиженных родов!
Vi en avida ar' starantaj ĉe la trono		Вы, жадною толпой стоящие у трона,
Ekzekutistoj de genio, glor', liber',		Свободы, Гения и Славы палачи!
Kaj gardas vin la leĝo, kiel krono,		Таитесь вы под сению закона,
Silentu antaŭ vi la justo kaj la ver'!		Пред вами суд и правда — всё молчи!..
Sed estas dia juĝ', malĉastaj dorlotatoj,		Но есть и божий суд, наперсники разврата!
Kaj la juĝisto jam atendas vin,		Есть грозный суд: он ждет;
Ne aĉetebla per la or' kaj flatoj		Он не доступен звону злата,
Li krimojn viajn antaŭvidas ĝis la fin'.		И мысли и дела он знает наперед.
Kaj jam al vi la kalumnia lango		Тогда напрасно вы прибегнете к злословью:
Ne helpos per la malhonesta ard',		Оно вам не поможет вновь,
Kaj ne forlavos vi per via nigra sango		И вы не смоете всей вашей черной кровью
La sanktan sangon de la bard'!		Поэта праведную кровь!

Traduko de la Rusa poemo "Смерть поэта" de Михаил Лермонтов (*1814-10-15 - †1841-07-27) en Esperanton de Konstantin Gusev (†1980-11-09). Tiu ĉi poem-esperangigo troviĝas en la retejo http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/Poezio/morto_poetou.html.	Traduko de la Rusa poemo "Смерть поэта" de Михаил Лермонтов (1814-10-15 - †1841-07-27) en la Germanan de Friedrich von Bodenstedt (1819 - †1892).	Verkinto de tiu ĉi Rusa poemo estas Михаил Лермонтов (*1814-10-15 - †1841-07-27). Mi, Manfred Retzlaff, trovis tiun ĉi poemon en la retejo http://www.stihi-xix-xx-vekov.ru/ler352.html.

Михаил Лермонтов,La morto de la poeto

Михаил Лермонтов,Der Tod des Dichters

Михаил Лермонтов,Смерть поэта

Михаил Лермонтов,
La morto de la poeto

Михаил Лермонтов,
Der Tod des Dichters

Михаил Лермонтов,
Смерть поэта