1/2

Rudolf Liebisch,

Glubŝico

tradukita de Manfred Retzlaff

Ho Glubŝic’, ne ĉesos ami mi vin kaj per kant’ ornami volas vin. Kiel hejma lando mia ja sorĉigis milda via belo min.

Kvazaŭ sonĝe kuŝigite ĉe l’ montara rand’ metite kŭsis vi, kiam vin unuafoje en vespera lum’ survoje vidis mi.

Viaj domoj brilis ore, la ĝardenoj luksis flore kun odor’, - kaj el inter l’urbaj muroj la du sveltaj preĝej-turoj vidis sor.

Mi afable akceptiĝis kaj finfine resaniĝis kor’ de mi. Kaj la paco serĉadita, fine estis donacita tiu ĉi.

Mi en viaj stratoj trovis amikecon, kiu movis min en kor’. Povis vidi mi sur viaj stratoj inojn kun iliaj bel-dekor’.

Sonĝas en trankvila horo mi, ke hejmas mia koro je la fin’, feliĉiĝis tie ĉi kaj pro tio benas mi urbon vin.

…

2/2

Traduko de la Germana poemo “Leobschütz” de Rudolf Liebisch (∗1861-12-25 – †1939-06-09) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04). Arg-988-1995 (2014-05-07 10:12:41)

http://www.poezio.net/version?poem-id=988&version-id=,1995