1/1

Clarence Bicknell,

Soneto

En ĝardeneto sola rozo floris: Ĉe l’ norda land’ ne kreskis roz’ pli bela; Nenio en naturo pli odoris; Ĝarden’ nenia estis tiel hela.

Dancadis ĉiam apud ĝi fraŭlinoj; Poetoj lertaj laŭdi ĝin ne ĉesis Kaj sub la lumo pala la feinoj Akvumis ĝin kaj l’ ombron eĉ karesis.

Senzorga, ve! la ĝardenist’ fariĝis! Fraŭlinojn kaj feinojn li formetis; Raŭpar’, pro senpluveco, amasiĝis,

Kaj sin sur floron kaj foliojn ĵetis. Di’ gardu ĉion! Helpon se ne portas Ĉielo, la plej bela floro mortas!

Verfasser dieses Esperanto-Gedichtes ist Clarence Bicknell (∗1842-10-27 – †1918-07-17).

Arg-970-1952 (2014-02-15 20:57:42)

Tiu ĉi poemo troviĝas en la retejo http: // eo. wikisource. org/ wiki/ Soneto_( Bicknell) . Pri la poeto vidu la vikipedian retejon http: // eo. wikipedia. org/ wiki/ Clarence_Bicknell .

http://www.poezio.net/version?poem-id=970&version-id=1952