1/1

Тарас Григорьевич Шевченко ,  Тарас Григорьевич Шевченко ,
Завещание  Testamento
tradukita de A. Пустогаров  tradukita de Ludmila Novikova

Увезите в Украину, когда смерть застанет, и в степи похороните меня на кургане. Чтоб поля широко стлались, чтобы Днепр и кручи мог я видеть, мог я слышать его рев тягучий.

Kiam mortos mi, amikoj,

Mian tombon faru En la stepo larĝe vasta De Ukrajno kara. Por ke vidu mi la valojn, Dnepron, krutajn bordojn, Por ke aŭdu mi muĝantajn Pro impeto ondojn.

Понесет он с Украины в синее море вражью кровь - тогда покину и поля и горы и отправлюсь прямо к Богу и молиться стану. А до этого мне Бога видеть рано.

Kiam sangon malamikan For de l’ ter’ Patria Portos ili al la maro, Eltombiĝos mi ja. Lasos ĉion kaj al Dio Portos mian pion, Preĝos verve... Sed ĝis tio Mi ne scias Dion!

Хороните и вставайте, цепи разорвите, злою вражьей кровью волю освятите. И тогда в семье раздольной, семье вольной, новой помяните и меня вы незлым тихим словом.

Tombon faru kaj ekstaru,

Ŝiru ĉenan feron

Kaj aspergu per tirana

Sango la liberon! Kaj en nova familio, La libera, forta, Ne forgesu rememori Min per danko vorta!

Traduko de la ukraina poemo “Заповiт” de Тарас Григорьевич Шевченко (∗1814-02-25 – †1861-02-

26) en la Rusan de A. Пустогаров.

Arg-955-1925 (2014-01-03 14:08:34)

Tiu ĉi poem-rusigo troviĝas en http: // www. stihi. ru/ 2008/ 09/ 30/ 1408 .

Traduko de la ukraina poemo “Заповiт” de Тарас Григорьевич Шевченко (∗1814-02-25 – †1861-02-26) en Esperanton de Ludmila Novikova.

Arg-955-1934 (2014-01-04 16:34:27)

http://www.poezio.net/version?poem-id=955&version-id=1925,1934