1/1

Тарас Григорьевич Шевченко ,

Testamento

tradukita de Ludmila Novikova

Kiam mortos mi, amikoj, Mian tombon faru En la stepo larĝe vasta De Ukrajno kara. Por ke vidu mi la valojn, Dnepron, krutajn bordojn, Por ke aŭdu mi muĝantajn Pro impeto ondojn.

Kiam sangon malamikan For de l’ ter’ Patria Portos ili al la maro, Eltombiĝos mi ja. Lasos ĉion kaj al Dio Portos mian pion, Preĝos verve... Sed ĝis tio Mi ne scias Dion!

Tombon faru kaj ekstaru, Ŝiru ĉenan feron Kaj aspergu per tirana Sango la liberon! Kaj en nova familio, La libera, forta, Ne forgesu rememori Min per danko vorta!

Traduko de la ukraina poemo “Заповiт” de Тарас Григорьевич Шевченко (∗1814-02-25 – †1861-02-26) en Esperanton de Ludmila Novikova.

Arg-955-1934 (2014-01-04 16:34:27)

http://www.poezio.net/version?poem-id=955&version-id=,1934