1/1

Michel Lentz,  Michel Lentz,
Ons Heemecht  Nia hejmlando

tradukita de Manfredo Ratislavo

Wou d’Uelzecht duerch d’Wisen zéit, duerch d’Fielsen d’Sauer brécht, wou d’Rief laanscht Musel dofteg bléit, den Himmel Wäin ons mécht – dat ass ons Land, fir dat mir géif hei nidden alles won. Onst Heemechtsland, dat mir sou déif an onsen Hierzen dron.

Alzet’ jen fluas tra herbar’ kaj tra la rokoj Zur’, odore floras vin-vitar’^{4} ĉe la Mozela kur’.^{5} Jen nia land’, por kiu ni ja donus ĉion for. Ni portas vin, patrujo vi, profunde en la kor’.

O Du do uewen, deem seng Hand duerch d’ Welt d’Natioune leet, behitt Du d’Lëtzebuerger Land vu friemen Joch a Leed! Du hues ons all als Kanner schonn de fräie Geescht jo ginn. Looss virublénken d’Fräiheetssonn, déi mir sou laang gesinn.

Sinjoro, Vi ja gvidas la naciojn sur la Ter’. Vi gardu nian landon tra^{6} la tempoj de sufer’! La liberemon frue jam al ni ja donis Vi. Lumadu de l’ libero flam’ en estontec’ por ni!

Verkinto de tiu ĉi Leceburga poemo estas Michel Lentz (∗1820 – †1893).

Arg-92-186 (2003-12-10 21:48:07)

Traduko de la Leceburga poemo “Ons Heemecht” de Michel Lentz (∗1820 – †1893) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04).

MR-366-1c / Arg-92-187 (2003-12-10 22:13:03)

http://www.poezio.net/version?poem-id=92&version-id=186,187

4aŭ: odore floras la vitar’

5Alzeto (Uelzecht/Alzette), Zuro (Sauer/Sûre) kaj Mozelo (Musel/ Moselle) estas la plej grandaj riveroj en Luksemburgio.

6aŭ: Luksemburgion gardu tra