1/2

Anton Wilhelm von Zuccalmaglio,

Jam dormas la floretoj

tradukita de Manfred Retzlaff

1. Jam dormas la floretoj jen en la luna bril’, moviĝas la kapetoj samkiel la lulil’. Sonĝante pri printempa sun’ la arbo dormas nun. Dormu, dormu! Dormu, mia infanet!

2. Kantadis la birdetoj, dum lumis hela sun’, kuŝante en nestetoj ekdormas ili nun. Silentas tuta la natur’, la grilo ĉirpas nur. Dormu, dormu! Dormu, mia infanet!

3. Jen tra la fenestreto rigardas sablulet’, ĉu ie en dometo ne dormas infanet’. En la okulojn de ĝi enmetas sablon li. Dormu, dormu! Dormu, mia infanet!

4. Foriru, sabluleto! Ja dormas karulet’, nun ĝia okuleto fermiĝis pro dormet’. Je l’ nova tago ree ĝi rigardos ek al mi. Dormu, dormu! Dormu, mia infanet!

…

2/2

5. Nun dormas la infano kaj sonĝas bele ĝi, estante en la mano de l’ ĉiopova Di’. Infanoj ĉiuj dormas nun, ĝis levos sin la sun’. Dormu, dormu! Dormu, mia infanet!

Traduko de la Germana poemo “Die Blümelein, sie schlafen” de Anton Wilhelm von Zuccalmaglio (∗1803-04-12 – †1869-03-23) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1978-01.

Arg-828-1664 (2013-02-15 23:17:38)

Mi, Manfred Retzlaff, aldonis kvinan strofon, kiun oni eble povas kanti kiel lastan strofon, anstataŭ la kvara. La melodio estas aŭdebla en http: // www. youtube. com/ watch? v= w9DIHx6isdU .

http://www.poezio.net/version?poem-id=828&version-id=,1664