1/2

Christian Wilhelm Kindleben,

Ĝoju, ĝoju ni kolegoj

tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof

1. Ĝoju, ĝoju ni kolegoj, dum ni junaj estas! Post plezura estanteco, post malĝoja maljuneco sole tero restas.

2. Vivo estas tre mallonga, kuras ne tenate. Kaj subite morto venos, kaj rapide ĉiun prenos, ĉiun senkompate.

3. Kie niaj antaŭuloj en la mondo sidas? Iru al la superuloj, serĉu ilin ĉe subuloj. Kiu ilin vidas?

4. Vivu la akademio kaj la profesoroj! Vivu longe kaj en sano ĉiu akademiano. Vivu sen doloroj!

…

2/2

5. Vivu ĉiuj la knabinoj, belaj kaj hontemaj! Vivu ankaŭ la virinoj, amikinoj kaj mastrinoj, bonaj, laboremaj.

6. Vivu, floru nia regno kaj regnestro nia! Kaj amikoj mecenataj, protektantoj estimataj de l’ akademio.

7. Mortu, mortu malgajeco, mortu la doloroj! Mortu ĉiu intriganto kaj malamon konservanto longe en la koroj!

Traduko de la Latina poemo “Gaudeamus igitur” de Christian Wilhelm Kindleben (∗1748 – †1785) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-81-159 (2004-01-28 17:08:17)

La teksto de tiu ĉi traduko estas prenita el la kantlibro “Mia Kantaro I” de Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen (5a plibonigita eldono de Novembro 2001).

http://www.poezio.net/version?poem-id=81&version-id=159