1/2

Albert Theodor Gellerstedt,

En Baĥaraĥ’

tradukita de N. N. 53

Desegnante multhore ni sidis en sunbril’ en monta ruin’. Jam ne ŝercis ni, aŭ ridis, sed sopiris al manĝ’ kaj vin’.

En la urb’ en la valo ni trovis, kiel neston de birdogent’, gastejon en florĝardeno kun malnova stil’ kaj silent’.

Nia tablo staris en ombro en ŝirm’ je suna varmaj’; da glasoj jen plena nombro, kaj bonodoranta rostaĵ’.

Malnovtempon ni vidis revante, ĉar ne estis moderna la ŝajn’ - malaltpreze ja ĉio, kaj grandkvante, sed ne konsideroj pri gajn’.

Ekbruligis la pipojn ni feliĉaj, kaj leviĝis la fum’ al plafon’ konsistanta el branĉoj foliriĉaj en volbeforma malpeza kron’.

…

2/2

Sentante viglecon kaj ĝojon pli ol estis kutime al ni, nur malfrue ni iris la vojon por ĉiam for el dom’ tiu ĉi.

La gemastra filin’ ĉe la pordo, kun bela ruĝec’ sur vizaĝ’, donis rozojn en ĉarma ordo, kaj bondezirojn por nia vojaĝ’.

Traduko de la Sveda poemo “I Bacharach” de Albert Theodor Gellerstedt (∗1836-10-06 – †1914-04-07) en Esperanton de N. N. 53.

MR-480-0 / Arg-816-1637 (2013-02-04 10:42:54)

Esperantigo verkita de nekonatulo. Vidu ankaŭ: http: // www. literaturo. dk/ baharah. htm .