1/1

Fritz Gurgel,

Mia Stetino

übersetzt von Manfred Retzlaff

Kiam en trankvila horo pensoj tiras hejmen min, venas ree la memoro pri la bela urb’ Stetin’!

Stratoj, placoj reestiĝas jen ne mia fantazi’, bildoj, kiuj ne paliĝas, ree ilin vidas mi.

Vidas pontojn svingiĝantajn mi trans Odro, la river’, sonorilojn sonorantajn aŭdas mi dum la vesper’.

Reve mi rigardas arkon de l’ iama urb-rempar’, kaj tramigras mi la parkon, ĝis mi venas al arbar’.^{2}

Vidas mi la domon tiam, kie iam loĝis mi, aŭdas gajajn kantojn, kiam rememoras mi pri ĝi.

Kara urbo, cin neniam Povas ja forgesi mi! Mi sopiros cin por ĉiam, ĉar naskiĝis mi en ci!

Übersetzung des deutschen Gedichtes “Mein Stettin” von Fritz Gurgel (∗1899-03-04 – †1977-06-04) ins Esperanto durch Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) in 2007-1.

MR-464-1a / Arg-810-1625 (2013-02-02 15:03:35)

La filo de la verkinto, s-ro Joachim Gurgel, loĝanta en D-38518 Gifhorn, Moltkestr. 10, Germanio, (retadreso: jochengurgel@aolcom), konfirmis al mi, Manfred Retzlaff, en 2007-11-18, ke lia patro Fritz Gurgel publikigis la poemon en la jaro 1967 en la gazeto �Pommersche Zeitung“ (Pomera gazeto).

http://www.poezio.net/version?poem-id=810&version-id=1625

2aŭ:

ĝis la Ekerberg-arbar’.