1/1

Wilhelm Müller,  Wilhelm Müller,
Das Irrlicht  La vaglumo

tradukita de Manfred Retzlaff

In die tiefsten Felsengründe Lockte mich ein Irrlicht hin: Wie ich einen Ausgang finde, Liegt nicht schwer mir in dem Sinn.

Logis en profundan lokon Erariga lumo min: Ĉu mi trovos elirejon? Mi ja ne atentas ĝin.

Bin gewohnt das Irrregehen, s’führt ja jeder Weg zum Ziel: Unsre Freuden, unsre Wehen. Alles eines Irrlichts Spiel!

Kutimiĝis mi erari Havas celon ĉiu kur’: Niaj ĝojoj kaj doloroj, Ĉio estas ŝajno nur.

Durch des Bergstroms trockne Rinnen Wind ich ruhig mich hinab – Jeder Strom wird’s Meer gewinnen, Jedes Leiden auch ein Grab.

Tra la val’ senhalte migras Suben mi kun kalma kor’ – Ĉiu flu’ atingos maron, Sian tombon la dolor’.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Wilhelm Müller (∗1794-10-07 – †1827-10-01).

Arg-807-1618 (2013-01-31 22:52:35)

Pri la poeto vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Wilhelm_M% C3% BCller_ %28Dichter% 29 Traduko de la Germana poemo “Das Irrlicht” de Wilhelm Müller (∗1794-10-07 – †1827-10-01) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 2007-01-29.

MR-455-1 / Arg-807-1619 (2013-01-31 22:53:53)

Vidu ankaŭ: http: // eo. wikipedia. org/ wiki/ Wilhelm_M% C3% BCller .

http://www.poezio.net/version?poem-id=807&version-id=1618,1619