1/1

August Heinrich Hoffmann,

Sopiro je l’ printempo

tradukita de Manfred Retzlaff

Kiom estas fariĝinte Triste kaj malvarme nun! Krude ventas, sin kaŝinte Jam ne brilas plu la sun’.

Verdajn montojn surfluginte Valojn volus vidi mi, Sur herbejo ekkuŝinte ĝoji pri la sunradi’;

Volus aŭdi mi sonadon Sonorilan de bovar’, ŝalmojn kaj la birdkantadon Sur kampar’ kaj en arbar’.

Ho, printempo, vi revenu, Bela, kara primaver’, Nin per floroj, kantoj benu, Reornamu sin la ter’!

Restos vi al ni fidela, Portos ĝojon vi al ni, Venos vi majeste bela, Verdigante ĉion ĉi.^{3}

4

Traduko de la Germana poemo “Sehnsucht nach dem Frühling” de August Heinrich Hoffmann (Hoffmann von Fallersleben, ∗1798-04-02 – †1874-01-19) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1997-02-01.

MR-291-2 / Arg-774-1552 (2013-01-17 15:50:13)

http://www.poezio.net/version?poem-id=774&version-id=,1552

3Tiu lasta linio estas iom libera aldono de la tradukinto. Ĝi ne kongruas kun la enhavo de la kvara strofo, sed eble kun la enhavo de la tuta poemo.

4Jen laŭvorta esperantigo de la kvina strofo:

Jes, vi estas restinta al ni fidela, Vi venos nun baldaŭ en pompo kaj belo, Vi alportos nun baldaŭ al ĉiuj viaj karuloj Kanton kaj ĝojon, muzikadon kaj dancon.