1/1

Heinrich Heine,  Heinrich Heine,

Libro de la kantoj, Junaĝaj suferoj, V

Buch der Lieder, Junge Leiden, V

tradukita de Manfred Retzlaff

Bela loko de sufero, Bela tombo estas vi. Bela urbo, estas vero, Ke adiaŭ diras mi.

Schöne Wiege meiner Leiden, Schönes Grabmal meiner Ruh, Schöne Stadt, wir müssen scheiden, - Lebe wohl! ruf ich dir zu.

Nun adiaŭ, promenejo, Kie iris la knabin’, Nun adiaŭ, sankta ejo, Kie mi ekvidis ŝin.

Lebe wohl, du heilge Schwelle, Wo da wandelt Liebchen traut; Lebe wohl! du heilge Stelle, Wo ich sie zuerst geschaut.

Se ne estus mi vidinta Vin, de mia kor’ reĝin’! Ja ne estus okazinta, Ke mizer’ premegas min.

Hätt ich dich doch nie gesehen,

Schöne Herzenskönigin!

Nimmer war es dann geschehen,

Daß ich jetzt so elend bin.

Ke vi amu min pasie Mia estis ne dezir’, Mi nur volis vivi tie, Kie blovas via spir’.

Nie wollt ich dein Herze rühren,

Liebe hab ich nie erfleht; Nur ein stilles Leben führen Wollt ich, wo dein Odem weht.

Vi amarajn vortojn diras, Kaj min puŝas de mi for. Tio tute min disŝiras, Malsanegas mia kor’.

Doch du drängst mich selbst von hinnen,

Bittre Worte spricht dein Mund; Wahnsinn wühlt in meinen Sinnen, Und mein Herz ist krank und wund.

Kaj mi sentas egan lacon, Min fortrenas kun baston’, Ĝis mi trovas mian pacon Fore sub tombeja ŝton’.

Und die Glieder matt und träge Schlepp ich fort am Wanderstab, Bis mein müdes Haupt ich lege Ferne in ein kühles Grab.

Traduko de la Germana poemo “Buch der Lieder, Junge Leiden, V” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1983-06-29.

MR-136-1 / Arg-706-1420 (2012-12-07 10:00:57)

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17).

Arg-706-1419 (2012-12-07 09:40:32)

http://www.poezio.net/version?poem-id=706&version-id=,1420,1419