1/2

Augustin Wibbelt,

La maljuna pastro

tradukita de Manfred Retzlaff

Predikon grandan tenis li, Predikon pri la mond’; Kaj kiam tiun finis li, Ne plu aŭdiĝis vort’.

Kaj finis li per tio, ke Neevitebla estas sort’: Li mem ja ne eskapos kaj Forprenos lin la mort’.

En helan la sunbrilon nun Li venas el la sakristi’, Lin premas lia propra vort’: Ĉu la unua estos li?.

La tombo-psdon en trankvil’ Laŭlonge iras li - Sinjoro kara, baldaŭ vi Alprenos min al vi.

La vojo estis longa ja, Kaj laca estas mi, La ŝuoj eluziĝis, do Min prenu, kara Di’!

…

2/2

Ĉe la tombeja pordo jen Staranta restas li, Kaj zumaa abelaro en La branĉoj de tili’.

Eliras li el la tombej’ - Vivado ĉie ĉi! “Mi pensas”, diris li, “Sinjor’, Ne urĝas jam al mi.”

Traduko de la Basgermana poemo “De aolle Pastor” de Augustin Wibbelt (∗1862-09-19 – †1947-09-14) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 2012-10-28.

Arg-635-1280 (2012-10-29 12:53:43)

Ich, Manfred Retzlaff, fand dieses Gedicht in dem Heft “Kleine Westfälische Reihe”, Nr. VI/12, erschienen im Jahre 1957 in dem Gemeinschaftsverlag “Aschendorffsche Verlagsbuchhandlung” und “Deutscher Heimatverlag Ernst und Werner Gieseking”, herausgegeben von Wilhelm Brockpähler, Hans Riepenhausen und Hans Thiekötter.

http://www.poezio.net/version?poem-id=635&version-id=1280