1/2

Augustin Wibbelt,  Augustin Wibbelt,
De aolle Pastor  La maljuna pastro

übersetzt von Manfred Retzlaff

He hät ne graute Priäge daohn, Ne Priäge von den Daut; De ganze Kiärk was müskenstill, Besonners äs he slaut.

Predikon grandan tenis li, Predikon pri la mond’; Kaj kiam tiun finis li, Ne plu aŭdiĝis vort’.

He slaut: Dat Eene wöer gewiß, Se kaimen alle dran, Män well von all de erste? Vlicht - He söwst en aollen Mann.

Kaj finis li per tio, ke Neevitebla estas sort’: Li mem ja ne eskapos kaj Forprenos lin la mort’.

Nu kümp he ut de Sakerstie In ’n hellen Sunnenschien, Sin eegen Waort, dat geiht em nao: Soll he de erste sien?

En helan la sunbrilon nun Li venas el la sakristi’, Lin premas lia propra vort’: Ĉu la unua estos li?.

He geiht den stillen Pstt hendahl, Do liggt se Graff an Graff - O, leiwe Häer, du nimms mi sacht Ut miene Hand den Staff.

La tombo-psdon en trankvil’ Laŭlonge iras li - Sinjoro kara, baldaŭ vi Alprenos min al vi.

Wenn’t sien sall! De Wägg was wiet, Verslietten sind de Schoh, Un möde sin ick, leiwe Häer! Wenn’t sien sall - män to!

La vojo estis longa ja, Kaj laca estas mi, La ŝuoj eluziĝis, do Min prenu, kara Di’!

He steiht an’t Kiärkhoffspäörtken still - De Immen sind an’t Wiärk: De ganze Linnenbaum, de summt Äs’t Üörgel in de Kiärk.

Ĉe la tombeja pordo jen

Staranta restas li, Kaj zumaa abelaro en La branĉoj de tili’.

Me mäckt dat Kiärkhoffpäörtken to - Wat ’n Liäben wiet un siet! “O leive Häer, mi dücht apatt, Et hätt no’n bietken Tied.”

Eliras li el la tombej’ -

Vivado ĉie ĉi!

“Mi pensas”, diris li, “Sinjor’, Ne urĝas jam al mi.”

…  …

2/2

Verfasser dieses niederdeutschen Gedichtes ist Augustin Wibbelt (∗1862-09-19 – †1947-09-14).

Arg-635-1279 (2012-10-29 12:52:51)

Origina platdiĉa (vestfalia-basgermana) teksto de AUGU-STIN WIBBELT (1862 -1947)2) La teksto estas verkita en la vestfala dialekto de la basgermana aŭ platdiĉa lingvo.) Siehe auch: http: // www. muenster. org/ wibbelt/ .

Übersetzung des niederdeutschen Gedichtes “De aolle Pastor” von Augustin Wibbelt (∗1862-09-19 – †1947-09-14) ins Esperanto durch Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) in 2012-10-28.

Arg-635-1280 (2012-10-29 12:53:43)

Ich, Manfred Retzlaff, fand dieses Gedicht in dem Heft “Kleine Westfälische Reihe”, Nr. VI/12, erschienen im Jahre 1957 in dem Gemeinschaftsverlag “Aschendorffsche Verlagsbuchhandlung” und “Deutscher Heimatverlag Ernst und Werner Gieseking”, herausgegeben von Wilhelm Brockpähler, Hans Riepenhausen und Hans Thiekötter.

http://www.poezio.net/version?poem-id=635&version-id=,1279,1280