1/1

Nikolaus Lenau,  Nikolaus Lenau,
Vintronokto  Winternacht

tradukita de Manfred Retzlaff

Malvarmo regas kaj glaci’. Vaporas mia spiro, kiam Tra l’ neĝo krake paŝas mi; Antaŭen, nur antaŭen ĉiam!

Vor Kälte ist die Luft erstarrt,

Es kracht der Schnee von meinen Tritten, Es dampft mein Hauch, es klirrt mein Bart; Nur fort, nur immer fortgeschritten!

Silentas en soleno ĉio! Prilumas Lun’ piceojn jenajn, Klinantajn en melankoli’ La branĉojn mort-sopiro-plenajn.

Wie feierlich die Gegend schweigt! Der Mond bescheint die alten Fichten, Die, sehnsuchtsvoll zum Tod geneigt, Den Zweig zurück zur Erde richten.

Frost! ĝis la kor’ penetru vi, Ĝis varma kaj sovaĝa mia! 3) Ke iam estu pac’ en ĝi, samkiel en arbaro tia!

Frost! friere mir ins Herz hinein, Tief in das heißbewegte, wilde! Daß einmal Ruh mag drinnen sein, Wie hier im nächtlichen Gefilde!

Traduko de la Germana poemo “Winternacht” de Nikolaus Lenau (∗1802-08.13 – †1850-08-22) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 2003-02-19.

MR-396-1 / Arg-631-1274 (2012-10-26 15:14:44)

Vidu ankaŭ: http: // de. wikisource. org/ wiki/ Winternacht_( Nikolaus_Lenau) .

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Nikolaus Lenau (∗1802-08.13 – †1850-08-22).

Arg-631-1273 (2012-10-26 15:03:18)

http://www.poezio.net/version?poem-id=631&version-id=1274,1273