1/1

Hermann Löns,  Hermann Löns,
Auf der Heide allein  Surerikeje sola

tradukita de Manfred Retzlaff

Die Sonne ist heiß, der Weg ist lang, über die Heide geht mein Gang.

Varmege brilas de l’ suno radi’, surerikeje iradas mi.

Ich will zu dem großen Steine gehn, wo die Hängebirken am Sandweg stehn.

La granda ŝton’ estas mia cel’, kei saltas sursable la ombro de l’

Wo der Birke Schatten im Sande springt, wo die Ammer ihre Weise singt. betuloj branĉpendaj kaj kantas en ilia branĉar’ emberiko jen

Das Lied, das sie im Frühjahr sang, als mir dea Herz vor Freude sprang. la kanton, kiun kantis ĝi printemmpe, kiam gajis mi.

Die Schwalben fliegen über mich hin, mit den Schwalben wandert meine Sinn.

Hirundoj flugas super mi tra l’ aer’ kaj kun ili enmense mi al

Meine Geliebte ist weit von mir, meine Gedanken fliegen zu ihr. mia tre fora amikin’, enpense mi ĉeestas ŝin.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Hermann Löns (∗1866-08-29 – †1914-09-26).

Arg-620-1252 (2012-10-20 09:04:41)

Traduko de la Germana poemo “Auf der Heide allein” de Hermann Löns (∗1866-08-29 – †1914-09-26) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-04-28.

MR-220-2 / Arg-620-1253 (2012-10-20 09:06:13)

Pri la poeto vidu la retejojn http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Hermann_L% C3% B6ns kaj http: // www. loens-verband. de/ .

http://www.poezio.net/version?poem-id=620&version-id=,1252,1253