1/1

Augustin Wibbelt,  Augustin Wibbelt,
La lastaj rozoj  De lesten Rausen

tradukita de Manfred Retzlaff

Jen falas arb-foli’, Ne movis sin venteto. En hela sun-radi’ La ruĝaj rozoj ardas.

Do fällt en Blatt von ’n Baum, Kin Lüftken hät sick reihet. In ’n hellen Sunnenschien De rauden Rausen glaihet.

La mondo estas ja Ankoraŭ tiel bela. Translasu ĉion nur Al la decid’ ĉiela.

De Welt is no so schön, Denk nich to viell an muorgen! Wat kummen sall, dat kümp, Drüm mak di kinne Suorgen!

Jen falas arb-folio, Kaj sinkas jam la Sun’, Ĉe l’ roz-arbedo floras La lastaj rozoj nun.

Do fällt en Blatt von ’n Baum! De Sunn, de sinkt in’n Westen. De Rausen do an ’n Struk - Et sind de allerlesten.

Traduko de la Basgermana poemo “De lesten Rausen” de Augustin Wibbelt (∗1862-09-19 – †1947-09-14) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 2012-09.

MR-540-1 / Arg-601-1212 (2013-03-04 11:42:23)

Verkinto de tiu ĉi Basgermana poemo estas Augustin Wibbelt (∗1862-09-19 – †1947-09-14), publikigita 2012-09.

Arg-601-1211 (2013-03-03 14:37:54)

Siehe auch: http: // www. muenster. org/ wibbelt/ . Mi, Manfred Retzlaff, trovis tiun ĉi poemon en la libreto “Augustin Wibbelt, Kleine Westfälische Reihe, Nr. VI/12‘*2”, eldonita en 1957 komisie de “Westfälicher Heimatbund” de Wilhelm Brockpöhler, Hans Riepenhausen kaj Hans Thiekötter. Eldonejo: Aschendorffsche Verlagsbuchhandlung, Münster.

http://www.poezio.net/version?poem-id=601&version-id=1212,1211