1/1

Augustin Wibbelt,

In’n Mäten

Nu geiht de Wind so week un sacht Den ganzen Dag, de ganze Nacht Üower de Büsk un Wiesken.

Mi dücht all, de Vigölkes blaiht: En söten, söten Rüeck, de weiht Üöwer de Büsk un Wiesken.

Un wenn man auk kien Blömken süht, Et is kien Twiewel: Fröhjaohr tüht Üöwer de Büsk un Wiesken.

Giff acht! Du häs’t so baoll nich dacht Dann ligg de vulle helle Pracht Üöwer de Büsk un Wiesken.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Augustin Wibbelt (∗1862-09-19 – †1947-09-14).

Arg-599-1207 (2012-09-20 15:01:57)

http://www.poezio.net/version?poem-id=599&version-id=,1207