1/1

Thomas Moore,

La lasta rozo

übersetzt von Antoni Grabowski

Jen floras sola, forlasita la lasta rozo de l’ somero, Dum ĝia ĉarma gefrataro, velkinte kuŝas jam sur tero. Ne estas ia flor’ parenca, nek roz-burĝono en proksimo, Por interŝanĝi la ridetojn aŭ la sopirojn, laŭ kutimo.

Mi vin ne lasos, ho soleca, ĉagrene sur trunketo brili; Ĉar la karuloj viaj dormas, do iru, dormu vi kun ili! Foliojn viajn mi afable disĵetas sur bedeto jena: Vi kuŝu apud senaroma, malviva kunular’ ĝardena!

Mi tiel sekvu, kiam pasos de l’ amikeco flor’ fidela, Kaj el brilanta amo-ringo elfalos lasta ŝton’ juvela. Ĉar kiam velkis veraj koroj, sentemaj flugis for el rondo, Ho, kiu volus tiam loĝi solece en malvarma mondo?

Übersetzung des englischen Gedichtes “’T is the Last Rose of Summer” von Thomas Moore (∗1779-05-28 – †1852-02-25) ins Esperanto durch Antoni Grabowski (∗1857-06-11 – †1921-07-04).

Arg-530-1056 (2010-03-28 19:37:25)

Tiun ĉi poem-tradukon mi, Manfred Retzlaff, kopiis el la retejo http: // www. netlibrary. net/ eBooks/ Wordtheque/ eo/ 221211. TXT .

http://www.poezio.net/version?poem-id=530&version-id=,1056