1/3

Eugen Roth,

La dentkuracisto

tradukita de Manfred Retzlaff …

2/3

Ne ĉiuj molaj seĝoj estas sidejoj plaĉaj, kie restas volonte ni; precipe tiuj konataj seĝoj, antaŭ kiuj la dento-kuracist’ praktikas kaj sian arton artifikas. Ridete diras li sen koro: ’Ja estos preskaŭ sen doloro!’ Sed, bedaŭrinde, sub la plombo puŝiĝas li al katakombo. Per la hoketo en la fundo laboras li en la dent-grundo.^{2} Kaj per borilo li sen ĝeno penetras ĝis la nerv-fadeno. Nun montru, hom’, anim-grandecon! Ĉar li kontrolas la taŭgecon de l’ pinglo, kiun li nun prenas por pruvi, ke doloro-plenas interne vi; sed vi ekstere restadu firma, kvazaŭ fere. Se ambaŭ vi nun pruvis tion, ekfermas la dentisto ĉion. Nun kronas sian verkon li per or’, rekonsoliĝas ni kaj montras niajn dentojn ree kun larm’ ankoraŭ, sed senvee. Fanfaronul’ silentas pri la timo, kiun sentis li.

…

2aŭ: Kontrolas li la dentan fundon

3/3

Traduko de la Germana poemo “Der Zahnarzt” de Eugen Roth (∗1895-01-24 – †1976-04-28) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04). Arg-513-1012 (2010-02-19 09:52:07)

eĉ atingante ties grundon.

http://www.poezio.net/version?poem-id=513&version-id=1012