1/1

N. N. 17,  N. N. 17,
Vinden drar...  Winde wehn...

tradukita de Erich Spohr

Vinden drar, skeppet far bort till fjärran land. Och sjömansgossens lilla, lilla vän står sörjande på strand.

Winde wehn, Schiffe gehn weit in fremde Land´ Nur des Matrosen allerliebster Schatz bleibt weinend stehn am Strand.

Gråta ej, lilla vän, torka tåren bort, och tänk pa mig och på den ljuva tid, som kommer inom kort.

Wein doch nicht, lieb Gesicht, wisch die Tränen ab! Und denk an mich und an die schöne Zeit, bis ich dich wieder hab.

Silver och gull, kistorna full, hämtar jag hemåt dig, jag hämtar siden och sammetstyg, och allt så skänker jag dig.

Silber und Gold, Kisten voll, bring ich dann mit mir. Ich bringe Seiden, schönes Sammetzeug, und alles schenk’ ich dir.

Verkinto de tiu ĉi Sveda poemo estas N. N. 17.

Arg-498-972 (2009-11-25 11:08:09)

Estas sveda-lingva popolkanto el la Alandaj Insuloj, kiuj apartenas al Suomio/Finlando. La aŭtoro estas nekonata. La germana versio de la kanto estas aŭdebla en http: // www. youtube. com/ watch? v= C4uWKo7Vp70 , kantas ĝin la germana opera kantisto Hermann Prey.

Traduko de la Sveda poemo “Vinden drar...” de N. N. 17 en la Germanan de Erich Spohr en 1925.

Arg-498-974 (2009-11-25 11:18:28)

Germanigita de Erich Spohr kaj Hermann Gumbel ĉirkaŭ la jaro 1925. Vidu la retejon http: // www. volksliederarchiv. de/ text1269. html . La germana versio de la kanto estas aŭdebla en http: // www. youtube. com/ watch? v= C4uWKo7Vp70 , kantas ĝin la germana opera kantisto Hermann Prey.

http://www.poezio.net/version?poem-id=498&version-id=,972,974