1/1

Theodor Storm,  Theodor Storm,
Lunlumo  Mondlicht

tradukita de Manfredo Ratislavo

Ripozas jen la mondo En lumo de la lun’; Kaj kia pac’ beata ĝin ĉirkaŭtenas nun!

Wie liegt im Mondenscheine Begraben nun die Welt; Wie selig ist der Friede, der sie umfangen hält!

La vento nur susuras, Apenaŭ movas sin, En tiu milda brilo Ekdormas je la fin’.

Die Winde müssen schweigen, So sanft ist dieser Schein; Sie säuseln nur und weben Und schlafen endlich ein.

Kaj kio ne ekfloris Dumtage sub la sun’, Malfermas la kalikojn, Odoras nokte nun.

Und was in Tagesgluten Zur Blüte nicht erwacht, Es öffnet seine Kelche Und duftet in die Nacht.

Al tiu pac’ delonge Ne kutimiĝis mi! Amplena luno estu en mia vivo vi!

Wie bin ich solchen Friedens Seit lange nicht gewohnt! Sei du in meinem Leben Der liebevolle Mond!

Traduko de la Germana poemo “Mondlicht” de Theodor Storm (Teodoro Stormo, ∗1817-09-14 – †1888-07-04) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04).

Arg-494-965 (2009-11-07 19:37:14)

Mi, Manfred Retzlaff, esperantigis tiun chi poemon en la 13/14a de Aprilo de 2002.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Theodor Storm (Teodoro Stormo, ∗1817-09-14 – †1888-07-04).

Arg-494-964 (2009-11-07 19:28:06)

http://www.poezio.net/version?poem-id=494&version-id=,965,964