1/2

Johann Wolfgang von Goethe,

Grenzen der Menschheit

translated by Alexander Taussig

Se la praega Sankta la patro Trankvilamane El nuboj rulsonaj Sendas fulmbenojn Super la teron, Mi de l’vestaĵo Lia la randon Kisas timeme, Lin konfidante.

Ĉar kun la dioj Sin ne komparu Homa estaĵ’! Tuŝas la stelojn Tiam nenie Plandoj malcertaj Povas sin kroĉi Kaj kun li ludas Nuboj kaj ventoj.

…

2/2

Se li kun ostoj Firmaj, fortikaj Staras sur tero Daŭre fondita, Li ne kapablas Eĉ sin kompari Nek kun la kverko Nek kun la vito.

Kio distingas Diojn de l’homoj? Ke antaŭ tiuj Migras ondaro, Eterna torent’: Nin ondo levas, Ĝi nin englutas, Ni alfundiĝas.

Rondo malvasta Vivon limigas Nian kaj multaj Generacioj Daŭre viciĝas Al ĉeno senfina De la ekzisto.

Translation of the German poem “Grenzen der Menschheit” by Johann Wolfgang von Goethe (∗1749-08-28 – †1832-03-22) into Esperanto by Alexander Taussig (∗1865-08-24).

Arg-493-962 (2009-08-17 16:05:33)

Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en tiu versio - kompare al al traduko de A. Taussig, la trian kaj la lastan linion de la unua strofo.