1/3

Дмитрий Николаевич Садовников,  Дмитрий Николаевич Садовников,
Volga, Volga (Stenjka Rasin)  Sten’ka Razin
tradukita de Kristian Langgaard  tradukita de Frieder Weigold

De malantaŭ la insulo sur la ondoj de l’ river’ iras ŝipoj multkoloraj, flirtas flagoj en aer’.

1. De l’ insulo, de la verda, Dum la tempo de la car’, Naĝas vico da boatoj, La arme’ de l’ kozakar’.

Sur l’ antaŭa Stenjka Razin; festas la edziĝon li al princino el Persujo en varmega amebri’.

2. Sur l’unua Sten’ka Razin. Oni gaja vidas lin. Feliĉega tiu tago! Li edziĝis kun princin’.

Sed la viroj murmuregas: “Tute li forgesis nin. Nin virino anstataŭos. Li fariĝis mem virin”’ 3. Ŝi mallevas la okulojn. Kvazaŭ inter viv’ kaj mort’ Ŝi aŭskultas en silento Al sincera, firma vort’.

Tiun mokon aŭdas Stenjka, la terura ataman’. Ĉirkaŭbrakas la persinon li per sia forta man’.

4. Liaj viroj tamen grumblas: “Post nur unu nokto jam Faris ŝi lin mem virino. Li perfidas nin pro am’!”

Li la nigrajn brovojn sulkas Fulmotondro estas li. En okuloj liaj estas nun videbla sangebri’.

5. Tion aŭdas kolerante La kozaka kapitan’. Kaj li kaptas la princinon, Per la forta, ega man’.

…  …

2/3

“Nu fordonu, mi trezoron la plej belan de l’ amant’!” sonas lia tondrovoĉo trans la ondojn al la strand’.

6. Fulmas la okuloj duraj, Flame ŝtormas la koler’! Kaj eksonas lia voĉo Krudglacie kiel fer’:

La princino mortpaliĝas (Timo estas en l’ okul’) kaj silente aŭdas jenajn vortojn de la terurul’:

7. “Ion ajn, eĉ mian kapon Ja fordonus mi por vi! La feliĉon mi ja trovis. Ĉio estas ŝi por mi!

”Volga, Volga, patrineto! Volga, via estu ŝi! Ne antaŭe Don-kozakoj donis tian-ĉi al vi!

8. Volga, Volga, kara panjo,

Ho rivera rusa vi! Kiam vidis vi oferon, kian nun fordonas mi?

Inter liberuloj estu

- Volga, Volga, patrinet’ nek malpaco nek batalo! Tial - jen la virinet’!“ 9. Ke neniam ni kverelu Pro la persa belulin’: Volga, Volga, kara panjo - La oferon - prenu ĝin!”

Kaj li ĵetas la persinon (la plej karan sur la ter’) en la bluan profundaĵon, kaj ŝin glutas la river’.

10. Kaj per ambaŭ fortaj manoj, Dum ektimas la princin’ - Ve, deborde ŝin li puŝas! - Kaj la ondoj voras ŝin!

“Nun agordu balalajkojn! Ludi, danci volas ni! Estu gajaj, kamaradoj je la belmemor’ pri ŝi!”

11. “Diabloj! Kial vi silentas? Dancu, kantu ja pro ŝi! Kaj eksonu la kantado, La fratara melodi’!”

…  …

3/3

Jen dum kanto, danco, ludo sur la ondoj de l’ river’ iras ŝipoj multkoloraj, flirtas flagoj en aer’.

12. De l’ insulo, de la verda, Dum la tempo de la car’, Naĝas vico da boatoj, La arme’ de l’ kozakar’.

Traduko de la Rusa poemo “Из-за острова на стрежень (Стенька Разин)” de Дмитрий Николаевич Садовников (Dmitrij Nikolajeviĉ Sadownikow, ∗1847 – †1883) en Esperanton de Kristian Langgaard (∗1894 – †1957).

Arg-478-1036 (2010-03-08 21:19:37)

Mi, Manfred Retzlaff, prenis tiun ĉi esperantigon el la reta kolekto “http://www.esperantonia.dk”. kiun kunmetis s-ro Lars Kromann (Stenbrydervej 6, Værløse, DK4640 Fakse, Danio, lars. kromann@ mail. dk ). Vidu la retejon http: // www. esperantonia. dk/ volga. htm . Kristian Langgaard estis dana Esperantista verkisto kaj Esperanto-instruisto. Vidu ekzemple: http: // www. esperantonia. dk/ lingvaj. htm . Pri lia vivo kaj verko vidu ankaŭ la artikolon http: // www. esperantonia. dk/ bio-langgaard. htm .

Traduko de la Rusa poemo “Из-за острова на стрежень (Стенька Разин)” de Дмитрий Николаевич Садовников (Dmitrij Nikolajeviĉ Sadownikow, ∗1847 – †1883) en Esperanton de Frieder Weigold.

Arg-478-928 (2009-10-30 16:18:33)

Mi, Manfred Retzlaff, ricevis en 2008-10-09 tiun ĉi Esperantigon de la konata rusa kanto de s-ano Frieder Weigold (Birkenstr. 12, D-82178 Puchheim), dum kunveno de la Munkena Esperanto-grupo.