1/3

Eugen Höfling,  Eugen Höfling,
Verda stelo  Malnova vi studenta glor’
tradukita de N. N. 14  tradukita de Manfredo Ratislavo

1. En tiu ĉi solena hor’ eksonas nia kanto, por ke ekflamo ĉiu kor’ por nia Esperanto! La lingvo, kiu ligas nin kaj kiu kunfratigas nin, por alta sankta celo de nia verda stelo!

1 Malnova vi studenta glor’, Vi gaja kaj libera! Nun longe vi jam pasis for, Vi temp’ de vivo vera! Ĉirkaŭrigardas vane mi, Ne vidas spuron mi de ĝi. Ho, kara Dio mia! Ho, tempŝanĝiĝo kia!^{2}

2. Amikoj, alten tenu vi la signon de l’espero neniam forgesante pri la amo kaj la vero! Ekĵuru, ke vi ĝis la mort’, eĉ dum plej malfeliĉa sort’, laboros por la celo de nia verda stelo!

2 La ĉapon kovras polvo jam, La vesto diseriĝis, Ne brilas la batil-ornam’, La klingo jam rustiĝis. Ne sonas plu la trink-kantad’, Ne plu rapir- kaj spron-sonad’! Ho, kara Dio mia! Ho, tempŝanĝiĝo kia!

3. Fidelaj estu al la ĵur’, neniam flankiĝante, ĉar ni per unueco nur ekvenkos batalante! Batalo ne timigu nin, kontraŭe, ĉi freŝigu nin por alta sankta celo de nia verda stelo!

3 Ho, kie estas ĉiuj la ŝercemaj kuntrinkantoj? Similaj estis ili ja al reĝoj kaj regantoj! – Retiris sin sen iluzi’ en filistrujon tiuj ĉi. Ho, kara Dio mia! Ho, tempŝanĝiĝo kia!

…  …

2aŭ pli laŭvorte tradukite:Afer-ŝanĝiĝo kia!

2/3

4. Se kiam foje vin labor’ tro forte vin lacigos, memoru, ke plezura hor’ vin certe revivigos! Ni estu tial gajaj nun, eĉ se briladas nek la sun’, nek luno sur ĉielo: Ekbrilu verda stelo!

4 Jen skribas kiel oficist’ Raporton iu ulo, Alia estas instruist’, Alia gazetulo. Predikas iu kun persist’, kaj plia estas kuracist’. Ho, kara Dio mia! Ho, tempŝanĝiĝo kia!

5. Sed ankaŭ ne forgesu ni la ĉarmajn virinetojn, ĉar ili al la harmoni’ donacas la rozetojn! Vivegu ĉiu belulin’ akompananta gaje nin sur vojo al la celo de nia verda stelo!

5 Sed brava kun-studenta kor’ Neniam malvarmiĝas, La amikec’ ne iĝas for, ĝi re-efektiviĝas. La ŝelo nur, ŝanĝiĝis ĝi, Interne restis samaj ni. Je l’ kerno ni teniĝas. Je l’ kerno ni teniĝas.

6. Kaj fine nun el tuta kor’ dum flirtas la standardo, dum tintas glasoj laŭ la mor’ elkriu ni kun ardo: Ĝis eterniĝos nia rond’, ĝis ruiniĝos nia mond’ vivegu nia celo, vivegu verda stelo!

6 La manojn nun ekprenu vi, Por ke la amikeco Sin renovigu inter ni, La lig’ de l’ fideleco! Tintigu nun la glasojn vi, Ĉar vivas ja ankoraŭ ni Kaj nia fideleco! Kaj nia fideleco!

…  …

3/3

Traduko de la Germana poemo “O alte Burschenherrlichkeit” de Eugen Höfling (∗1808 – †1880) en Esperanton de N. N. 14.

Arg-44-926 (2008-10-05 22:35:21)

Mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi kanton el la kajero “Kelkaj ŝatataj kantoj, eldonitaj de Kolding Esperanto Klub”. Mi ricevis fotokopion de tiu kant-libreto de la dana samideano Lars Kromann. Li trovis tiun kant-libreton en la arkivo de la dana s-ano Gustav Kühlmann. La verkinto kaj la dato ne estis indikita. Estis notita nur, ke la kanto kanteblas laŭ la germana studenta kanto “O alte Burschenherrlichkeit”.

Traduko de la Germana poemo “O alte Burschenherrlichkeit” de Eugen Höfling (∗1808 – †1880) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04) en 2003-09-21.

MR-407-3a / Arg-44-89 (2003-11-20 10:19:41)

Verkita en 1825 de Eŭgen’ Hojfling’ (Eugen Höfling) en Marburgo, Germanio. Esperantigis: Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, (1938 - ....) en 2003-09-21