1/2

Franz Freiherr von Dingelstedt,  Franz Freiherr von Dingelstedt,  Franz Freiherr von Dingelstedt,
An der Weser  Ĉe la Vezero  Ĉe la Weser
übersetzt von Manfredo Ratislavo  übersetzt von H. W. Funk

Hier hab’ ich so manches liebe Mal Mit meiner Laute gesessen, Hinunterblickend ins weite Tal Mein selbst und der Welt vergessen.

Kun mia liuto tie ĉi

Multfoje surmonte mi sidis,

Min mem kaj la mondon forgesis mi, Dum tiun ĉi valon mi vidis.^{4} Jam ofte sidadis mi tie ĉi Kun mia liuto, kantante; En valon profunden rigardis mi, Pri mond’, pri mi mem forgesante.

Und um mich klang es so froh und so hehr Und über mir tagt’ es so helle, Und unten brauste das ferne Wehr Und der Weser blitzende Welle.

Kaj plena estis de hela bril’ Kaj gaja sonor’ la aero, Bruadis malsupre la akvobaril’, Briletis la ond’ de l’ Vezero.

Kaj sonis muziko majeste en rond’, Kaj super mi lumis lazuro; Malsupre arĝente brilegis la ond’ De l’ Weser kun brua murmuro. —

Wie liebender Sang aus geliebtem Mund, So flüstert’ es rings durch die Bäume. Und aus des Tales offenem Grund Begrüßten mich nickende Träume.

Flustradis kvazaŭ defore tra l’ Arbaro de l’ am melodioj,^{5} Kaj el la aperta grundo de l’ val’ Salutis min sonĝaj vizioj.

Kaj kiel el buŝo de amatin’ Tra l’arboj sonetis kantajoj; El fundo de l’valo salutis min Plej belaj, plej ĉarmaj revaĵoj.

Und um mich klang es so froh und so hehr Und über mir tagt’ es so helle, Und unten brauste das ferne Wehr Und der Weser blitzende Welle.

Kaj plena estis da hela bril’ Kaj gaja sonor’ la aero, Bruadis malsupre la akvobaril’, Briletis la ond’ de l’ rivero.

Kaj sonis muziko majeste en rond’, Kaj super mi lumis lazuro; Malsupre arĝente brilegis la ond’ De l’Weser kun brua murmuro. —

…  …  …

4aŭ: Kun mia liuto tie ĉi Multfoje mi estas sidinta, Envalen vidante estas mi La mondon kaj min forgesinta.

5aŭ:Arbaro amkant-melodioj,

2/2

Da sitz’ ich auf’s neue und spähe umher Und lausche herauf und hernieder, Die holden Weisen rauschen nicht mehr, Die Träume kehren nicht wieder.

Denove mi sidas nun tie ĉi, La kantojn malnovajn mi penas Reaŭdi, sed vane aŭskultas mi, La sonĝoj jam ne plu revenas.^{6} Denove mi sidas nun tie ĉi, Sopiron en koro mi tenas; Aŭdiĝas ne plu la melodi’, La revoj neniam revenas.

Die süßen Bilder, wie weit, wie weit! Wie schwer der Himmel, wie trübe! Fahr wohl, fahr wohl, du selige Zeit! Fahrt wohl, ihr Träume der Liebe!

La dolĉaj bildoj forestas jam Sub morna ĉielo premata! Adiaŭ, adiaŭ, vi sonĝoj de l’ am’! Adiaŭ, vi tempo beata!

La bildoj, la belaj, nun estas for, — Ĉielo sen luma ornamo… Adiaŭ, beltempo, iama trezor’, Adiaŭ, ho revoj de l’amo!

Verfasser dieses deutschen Gedichtes ist Franz Freiherr von Dingelstedt (∗1814-06.30 – †1881-05-15).

Arg-424-835 (2012-11-01 15:24:50)

Siehe: http: // ingeb. org/ Lieder/ hierhabi. html . Tie estas aŭdebla ankaŭ la melodio. Siehe auch: http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Franz_von_Dingelstedt und http: // www. youtube. com/ watch? v= uiM1Riti02A . Siehe ebenfalls: http: // www. myheimat. de/ luhden/ kultu / freiherr-franz-von-dingelstedt-1814-1881-fuenfter-teil-d412519. html und http: // www. goethezeitportal. de/ index. php? id= 4178 .

Übersetzung des deutschen Gedichtes “An der Weser” von Franz Freiherr von Dingelstedt (∗1814-06.30 – †1881-05-15) ins Esperanto durch Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04) in 1989-06-20.

MR-228-1 / Arg-424-836 (2012-11-01 16:19:41)

La teksto troveblas ankaŭ sub http: // www. volksliederarchiv. de/ text2521. html . Vídu ankaŭ: http: // www. axelschaefermdb. de/ files/ 4/ 1884-das_weserlied. pdf .

Übersetzung des deutschen Gedichtes “An der Weser” von Franz Freiherr von Dingelstedt (∗1814-06.30 – †1881-05-15) ins Esperanto durch H. W. Funk.

Arg-424-1387 (2012-12-13 11:33:32)

Tiu ĉi poem-traduko estas trovebla en http: // kantaro. ikso. net/ das_deutsche_ lied_in_esperanto , pli precize en http: // kantaro. ikso. net/ cxe_la_vezero . Ĝi aperis unue en la kant-libro “Das deutsche Lied in Esperanto”, eldonita en 1921 de Friedrich Pillath.

6aŭ: La sonĝoj ne plu revenas.

http://www.poezio.net/version?poem-id=424&version-id=835,836,1387