1/2

Franz Freiherr von Dingelstedt, Franz Freiherr von Dingelstedt, Franz Freiherr von Dingelstedt,

Ĉe la Weser  An der Weser  Ĉe la Vezero

tradukita de H. W. Funk tradukita de Manfredo Ratislavo

Jam ofte sidadis mi tie ĉi Kun mia liuto, kantante; En valon profunden rigardis

mi, Pri mond’, pri mi mem for-

gesante.

Hier hab’ ich so manches liebe Mal Mit meiner Laute gesessen, Hinunterblickend ins weite Tal Mein selbst und der Welt verges-

sen.

Kun mia liuto tie ĉi Multfoje surmonte mi sidis, Min mem kaj la mondon for-

gesis mi, Dum tiun ĉi valon mi vidis.^{4}

Kaj sonis muziko majeste en

rond’, Kaj super mi lumis lazuro; Malsupre arĝente brilegis la

ond’ De l’ Weser kun brua mur-

muro. — Und um mich klang es so froh und

so hehr Und über mir tagt’ es so helle, Und unten brauste das ferne Wehr Und der Weser blitzende Welle.

Kaj plena estis de hela bril’ Kaj gaja sonor’ la aero, Bruadis malsupre la akvoba-

ril’, Briletis la ond’ de l’ Vezero.

Kaj kiel el buŝo de amatin’ Tra l’arboj sonetis kantajoj; El fundo de l’valo salutis min Plej belaj, plej ĉarmaj re-

vaĵoj.

Wie liebender Sang aus geliebtem

Mund, So flüstert’ es rings durch die

Bäume. Und aus des Tales offenem Grund Begrüßten mich nickende Träume.

Flustradis kvazaŭ defore tra l’ Arbaro de l’ am melodioj,^{5} Kaj el la aperta grundo de l’

val’ Salutis min sonĝaj vizioj.

Kaj sonis muziko majeste en

rond’, Kaj super mi lumis lazuro; Malsupre arĝente brilegis la

ond’ De l’Weser kun brua murmu-

ro. — Und um mich klang es so froh und

so hehr Und über mir tagt’ es so helle, Und unten brauste das ferne Wehr Und der Weser blitzende Welle.

Kaj plena estis da hela bril’ Kaj gaja sonor’ la aero, Bruadis malsupre la akvoba-

ril’, Briletis la ond’ de l’ rivero.

…  …  …

4aŭ:

Kun mia liuto tie ĉi Multfoje mi estas sidinta, Envalen vidante estas mi La mondon kaj min forgesinta.

5aŭ:Arbaro amkant-melodioj,

2/2

Denove mi sidas nun tie ĉi, Sopiron en koro mi tenas; Aŭdiĝas ne plu la melodi’, La revoj neniam revenas.

Da sitz’ ich auf’s neue und spähe

umher Und lausche herauf und hernieder, Die holden Weisen rauschen nicht

mehr, Die Träume kehren nicht wieder.

Denove mi sidas nun tie ĉi, La kantojn malnovajn mi

penas Reaŭdi, sed vane aŭskultas

mi, La sonĝoj jam ne plu reven-

as.^{6}

La bildoj, la belaj, nun estas

for, — Ĉielo sen luma ornamo… Adiaŭ, beltempo, iama tre-

zor’, Adiaŭ, ho revoj de l’amo!

Die süßen Bilder, wie weit, wie

weit! Wie schwer der Himmel, wie

trübe! Fahr wohl, fahr wohl, du selige

Zeit! Fahrt wohl, ihr Träume der Liebe!

La dolĉaj bildoj forestas jam Sub morna ĉielo premata! Adiaŭ, adiaŭ, vi sonĝoj de l’

am’! Adiaŭ, vi tempo beata!

Traduko de la Germana poemo “An der Weser” de Franz Freiherr von Dingelstedt (∗1814-06.30 – †1881-05-15) en Esperanton de H. W. Funk.

Arg-424-1387 (2012-12-13 11:33:32)

Tiu ĉi poem-traduko estas trovebla en http: // kantaro. ikso. net/ das_deutsche_ lied_in_esperanto , pli precize en http: // kantaro. ikso. net/ cxe_la_vezero . Ĝi aperis unue en la kant-libro “Das deutsche Lied in Esperanto”, eldonita en 1921 de Friedrich Pillath.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Franz Freiherr von Dingelstedt (∗1814-06.30 – †1881-05-15).

Arg-424-835 (2012-11-01 15:24:50)

Siehe: http: // ingeb. org/ Lieder/ hierhabi. html . Tie estas aŭdebla ankaŭ la melodio. Siehe auch: http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Franz_von_Dingelstedt und http: // www. youtube. com/ watch? v= uiM1Riti02A . Siehe ebenfalls: http: // www. myheimat. de/ luhden/ kultu / freiherr-franz-von-dingelstedt-1814-1881-fuenfter-teil-d412519. html und http: // www. goethezeitportal. de/ index. php? id= 4178 .

Traduko de la Germana poemo “An der Weser” de Franz Freiherr von Dingelstedt (∗1814-06.30 – †1881-05-15) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04) en 1989-06-20.

MR-228-1 / Arg-424-836 (2012-11-01 16:19:41)

La teksto troveblas ankaŭ sub http: // www. volksliederarchiv. de/ text2521. html . Vídu ankaŭ: http: // www. axelschaefermdb. de/ files/ 4/ 1884-das_weserlied. pdf .

http://www.poezio.net/version?poem-id=424&version-id=1387,835,836

6aŭ: La sonĝoj ne plu revenas.