1/3

Matthias Claudius, Matthias Claudius,  Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Vespera kanto Vespera kanto Vespera kanto Vespera kan- to

tradukita de Joachim Gießner tradukita de Adolf Burkhardt tradukita de Manfred Retzlaff tradukita de Otto Bonte

1. La luno jam leviĝis, steletoj ekheliĝis, ravante homojn nin. Silentas la arbaro kaj super la kamparo nebulo pala levas sin.

1. Leviĝas luno; hele orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute revas; el la herbej’ sin levas mirinde blanka la nebul’ 1. La luno nun leviĝis, La steloj eklumiĝis, Subiĝis jam la sun’. Silentas la arbaro Kaj super la kamparo Nebulo blanka kuŝas

nun.

1. La luno jam leviĝis,

Steletoj ekheliĝis, Ravante homojn

nin; Silentas la arbaro Kaj super la kam-

paro Nebulo pala levas

sin.

2. Neniu vento blovas, la mond’ ne plu sin

movas sub paca, klara lun’. Nun petu noktan be-

non, de l’tago la ĉagrenon dormantaj vi forgesu

nun.

2. Ripozas mont’ kaj valo sub la krepusk-vualo trankvile kvazaŭ lag’. Por vi jen la permeso fordormi en forgeso la malbonaĵojn de la tag’.

2. La mondo ŝajnas kiel

Hejmeca ĉambro, tiel Trankvila estas ĝi. Dormante ĉiun pe-

non, Aflikton kaj ĉagrenon Dum nokta hor’ for-

gesu vi.^{3} 2. Ho, mondo la

kvieta, Kaj kiel ŝajnas eta Krepuska en kovril’; Por ke vi en ĉambreto Samkiel infaneto Senzorge dormu en

lulil’.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{4} Ĉar multon ni ne vi-

das, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun

plezur’.

3. La luno nur duone Prezentas sin impone; ĝi tamen estas sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena

ver’.

3.) Jen staras ĉe l’

ĉielo Tre eta fora stelo, Sed tamen egas ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridindaĵo; Ĉar ne videblas ĝi al

ni.

3. Rigardu nun la lunon,

Vi vidas nur duonon, Sed tamen ronda ĝi. Ni ofte ion ridas, Ĉar ni ne klare vi-

das, Ke ĉie regas harmo-

ni’.

…  …  …  …

3alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

4S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

2/3

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. Homidoj ni fieraj pekuloj nur, mizeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn sciojn kaj devojiĝas pli kaj pli.

4.) Ni homaj fieruloj, Mizeraj ni pekuloj, Malmulton scias ni! Ni faras multajn

aĵojn Kaj artajn elpen-

saĵojn, Sed vana estas tio ĉi.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Ho Di’, nin lasu vidi la Savon, ne plu fidi vantaĵojn de l’ pasem’! Nin faru simpl-animaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen zorga

trem’!

5.) La Dian savon vi-

du Ni nur kaj ni ne fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu ni!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu preni per milda morto for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

6.) Finfine vi nin pre-

nu El tiu mond’, ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin pre-

nos, Ho faru, ke ni venos En vian regnon, kara

Di’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

7. Ĉe l’fino de la tago kuŝigu vin sen plago, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najba-

ron dormigu, Dio, nun

sem tim’.

7. Gefratoj, nun ekkuŝu! Vin nokta vent’ ne tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin grace, por ke nun dormu pace ni kaj malsana la najbar’.

7.) Gefratoj, enlitiĝu, Trankvile endormiĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia Dio. Li regas super ĉio. Ĝis morgaŭ nun ripo-

zu vi!

7. Ekkuŝu nun, gefratoj,

De bona Di’ ŝirmataj Kun tuta la homar’. Kar-Dio ne nin pu-

nu, Trankvilan dormon

donu Kaj al malsana la

najbar’!

…  …  …  …

3/3

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de sro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-

04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Otto Bonte.

Arg-394-779 (2007-03-26 22:31:58)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 15 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Otto Bonte d-ro Dirk Willkommen, la tiama redaktisto de “Esperanto aktuell!”, .