1/4

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Matthias Claudius,

Vespera kanto Vespera kanto  Vespera kanto Abendlied  Vespera kanto

tradukita de Guido Holz tradukita de Adolf Burkhardt tradukita de Otto Bonte tradukita de Joachim Gießner

1. La luno nun ekhelas,

Steletoj oraj be-

las En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra

revas, Kaj el herbejo

levas Mirige sin nebu-

la mar’.

1. Leviĝas luno; hele

orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute re-

vas; el la herbej’ sin le-

vas mirinde blanka la

nebul’ 1. La luno jam

leviĝis, Steletoj ekhe-

liĝis, Ravante ho-

mojn nin; Silentas la ar-

baro Kaj super la

kamparo Nebulo pala le-

vas sin.

1. Der Mond ist aufgegangen,

Die goldnen Sternlein

prangen Am Himmel hell und

klar; Der Wald steht

schwarz und schweiget,

Und aus den Wiesen

steiget Der weisse Nebel

wunderbar.

1. La luno jam leviĝis,

steletoj ekhe-

liĝis, ravante homojn

nin. Silentas la arba-

ro kaj super la

kamparo nebulo pala le-

vas sin.

2. Silenta estas mondo

Kaj en krepuska

rondo Hejmecas kun

favor’! Similas kalman

ĉelon, En kiu vi

kverelon De l’tago dorme

pelu for.

2. Ripozas mont’ kaj valo

sub la krepusk-

vualo trankvile kvazaŭ

lag’. Por vi jen la per-

meso fordormi en forge-

so la malbonaĵojn de

la tag’.

2. Ho, mondo la kvieta,

Kaj kiel ŝajnas

eta Krepuska en

kovril’; Por ke vi en

ĉambreto Samkiel infa-

neto Senzorge dor-

mu en lulil’.

Wie ist die Welt so

stille Und in der

Dämmrung Hülle So traulich und so

hold! Als eine stille Kam-

mer, Wo ihr des Tages

Jammer Verschlafen und ver-

gessen sollt.

2. Neniu vento blovas,

la mond’ ne plu

sin movas sub paca, klara

lun’. Nun petu nok-

tan benon, de l’tago la

ĉagrenon dormantaj vi

forgesu nun.

…  …  …  …  …

2/4

3. Ĉu vi la lunon konas?

Aspekto nur

duonas, Sed rondas ĝi en

bel’. Do ankaŭ estas

multo, Loganta al in-

sulto, Okulojn ĝenas

la malhel’.

3. La luno nur duone

Prezentas sin im-

pone; ĝi tamen estas

sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena ver’.

3. Rigardu nun la lunon, Vi vidas nur duonon, Sed tamen ronda ĝi. Ni ofte ion ridas, Ĉar ni ne klare vidas, Ke ĉie regas harmoni’.

2. Seht ihr den Mond dort stehen? - Er ist nur halb zu se-

hen Und ist doch rund und schön! So sind wohl manche

Sachen, Die wir getrost bela-

chen, Weil unsre Augen sie nicht sehn.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{2} Ĉar multon ni ne vidas, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun plezur’.

4. Ni homoj tiel vantaj

Ja estas nur pe-

kantaj, Malvasta nia

sci’; Ĥimerojn ni el-

trikas, Ni multe artifi-

kas Kaj perdas ce-

lon pli kaj pli.

4. Homidoj ni fieraj

pekuloj nur, mi-

zeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn

sciojn kaj devojiĝas pli kaj pli.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

3. Wir stolze Menschenkinder Sind eitel arme

Sünder Und wissen gar nicht

viel; Wir spinnen Luftge-

spinste Und suchen viele

Künste Und kommen weiter von dem Ziel.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Vidigu, Dio, savon,

Pasem’ ne veku

ravon, Ne ĝoju ni pro

glor’! Fariĝu malafek-

taj Ni kaj al vi re-

spektaj, Infane gaju nia

kor’!

5. Ho Di’, nin lasu vidi

la Savon, ne plu fi-

di vantaĵojn de l’ pa-

sem’! Nin faru simplanimaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen zorga trem’!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. Gott, laß uns dein Heil schauen, Auf nichts Vergänglichs trauen,

Nicht Eitelkeit uns

freun! Laß uns einfältig wer-

den Und vor dir hier auf

Erden Wie Kinder fromm und fröhlich sein!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

…  …  …  …  …

2S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

3/4

6. Vi gracu, sen ĉagreni

El mondo nin

forpreni Al fin’ per milda

mort’! Kaj post for-

pren’ fidele Hejmigu nin

ĉiele, Sinjoro, Dio, nia

fort’!

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu

preni per milda morto

for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Wollst endlich sonder Grämen Aus dieser Welt uns

nehmen Durch einen sanften

Tod! Und, wenn du uns genommen, Laß uns in Himmel

kommen, Du unser Herr und unser Gott!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

7. Kuŝiĝu do kun pio

Vi en la nom’ de

Dio, Jam fridas nok-

ta vent’. Per punoj, Di’,

ne ĝenu, Per dolĉa dorm’

nin benu, Najbaron ankaŭ

en turment’.

7. Gefratoj, nun ekkuŝu! Vin nokta vent’ ne

tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin

grace, por ke nun dormu

pace ni kaj malsana la najbar’.

7. Ekkuŝu nun, gefratoj, De bona Di’ ŝirmataj Kun tuta la homar’. Kar-Dio ne nin punu, Trankvilan dormon donu Kaj al malsana la najbar’!

6. So legt euch denn, ihr Brüder, In Gottes Namen nie-

der; Kalt ist der Abend-

hauch. Verschon uns, Gott! mit Strafen, Und laß uns ruhig

schlafen! Und unsern kranken Nachbar auch!

7. Ĉe l’fino de la tago kuŝigu vin sen plago, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najbaron dormigu, Dio, nun sem tim’.

…  …  …  …  …

4/4

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Otto Bonte.

Arg-394-779 (2007-03-26 22:31:58)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 15 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Otto Bonte d-ro Dirk Willkommen, la tiama redaktisto de “Esperanto aktuell!”, .

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_ Abraham_Peter_ Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.