1/3

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Abendlied  Vespera kanto Vespera kan- to Vespera kan- to

tradukita de Adolf Burkhardt tradukita de Joachim Gießner tradukita de Manfred Retzlaff

1. Der Mond ist aufgegangen,

Die goldnen Sternlein

prangen Am Himmel hell und klar; Der Wald steht schwarz

und schweiget, Und aus den Wiesen stei-

get Der weisse Nebel wunder-

bar.

1. Leviĝas luno; hele orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute revas; el la herbej’ sin levas mirinde blanka la ne-

bul’ 1. La luno jam le-

viĝis, steletoj ekheliĝis, ravante homojn nin. Silentas la arbaro kaj super la kam-

paro nebulo pala levas

sin.

1. La luno nun leviĝis,

La steloj eklumiĝis, Subiĝis jam la sun’. Silentas la arbaro Kaj super la kam-

paro Nebulo blanka kuŝas nun.

Wie ist die Welt so stille Und in der Dämmrung

Hülle So traulich und so hold! Als eine stille Kammer, Wo ihr des Tages Jammer Verschlafen und vergessen

sollt.

2. Ripozas mont’ kaj valo

sub la krepusk-vualo trankvile kvazaŭ lag’. Por vi jen la permeso fordormi en forgeso la malbonaĵojn de la

tag’.

2. Neniu vento blovas,

la mond’ ne plu sin

movas sub paca, klara lun’. Nun petu noktan

benon, de l’tago la ĉagrenon dormantaj vi forge-

su nun.

2. La mondo ŝajnas kiel

Hejmeca ĉambro,

tiel Trankvila estas ĝi. Dormante ĉiun pe-

non, Aflikton kaj ĉagrenon Dum nokta hor’ forgesu vi.^{3}

…  …  …  …

3alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/3

2. Seht ihr den Mond dort stehen? -

Er ist nur halb zu sehen Und ist doch rund und

schön! So sind wohl manche Sa-

chen, Die wir getrost belachen, Weil unsre Augen sie nicht

sehn.

3. La luno nur duone Prezentas sin impone; ĝi tamen estas sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena

ver’.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{4} Ĉar multon ni ne vi-

das, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun plezur’.

3.) Jen staras ĉe l’

ĉielo Tre eta fora stelo, Sed tamen egas ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridin-

daĵo; Ĉar ne videblas ĝi

al ni.

3. Wir stolze Menschenkinder

Sind eitel arme Sünder Und wissen gar nicht viel; Wir spinnen Luftgespinste Und suchen viele Künste Und kommen weiter von

dem Ziel.

4. Homidoj ni fieraj pekuloj nur, mizeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn scio-

jn kaj devojiĝas pli kaj pli.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4.) Ni homaj fieru-

loj, Mizeraj ni pekuloj, Malmulton scias ni! Ni faras multajn

aĵojn Kaj artajn elpen-

saĵojn, Sed vana estas tio

ĉi.

4. Gott, laß uns dein Heil schauen,

Auf nichts Vergänglichs

trauen, Nicht Eitelkeit uns freun! Laß uns einfältig werden Und vor dir hier auf Erden Wie Kinder fromm und

fröhlich sein!

5. Ho Di’, nin lasu vidi la Savon, ne plu fidi vantaĵojn de l’ pasem’! Nin faru simpl-animaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen zorga trem’!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5.) La Dian savon

vidu Ni nur kaj ni ne fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu ni!

5. Wollst endlich sonder Grämen

Aus dieser Welt uns neh-

men Durch einen sanften Tod! Und, wenn du uns genom-

men, Laß uns in Himmel kom-

men, Du unser Herr und unser

Gott!

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu preni per milda morto for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6.) Finfine vi nin

prenu El tiu mond’, ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin

prenos, Ho faru, ke ni venos En vian regnon, ka-

ra Di’!

…  …  …  …

4S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

3/3

6. So legt euch denn, ihr Brüder,

In Gottes Namen nieder; Kalt ist der Abendhauch. Verschon uns, Gott! mit

Strafen, Und laß uns ruhig schlafen! Und unsern kranken Nach-

bar auch!

7. Gefratoj, nun ekkuŝu!

Vin nokta vent’ ne

tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin grace, por ke nun dormu pace ni kaj malsana la naj-

bar’.

7. Ĉe l’fino de la tago

kuŝigu vin sen pla-

go, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najba-

ron dormigu, Dio, nun

sem tim’.

7.) Gefratoj, enli-

tiĝu, Trankvile endor-

miĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia Dio. Li regas super ĉio. Ĝis morgaŭ nun ri-

pozu vi!

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_Abraham_ Peter_Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.

Traduko  de  la

Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.