1/4

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Matthias Claudius,

Abendlied  Vespera kanto  Vespera kanto Vespera kanto Vespera kanto

tradukita de Adolf Burkhardt tradukita de Guido Holz tradukita de Joachim Gießner tradukita de Manfred Retzlaff

1. Der Mond ist aufgegangen,

Die goldnen Sternlein

prangen Am Himmel hell und

klar; Der Wald steht

schwarz und schweiget,

Und aus den Wiesen

steiget Der weisse Nebel

wunderbar.

1. Leviĝas luno; hele

orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute re-

vas; el la herbej’ sin le-

vas mirinde blanka la

nebul’ 1. La luno nun

ekhelas, Steletoj oraj be-

las En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra

revas, Kaj el herbejo

levas Mirige sin nebu-

la mar’.

1. La luno jam leviĝis,

steletoj ekhe-

liĝis, ravante homojn

nin. Silentas la ar-

baro kaj super la

kamparo nebulo pala le-

vas sin.

1. La luno nun leviĝis, La steloj eklumiĝis, Subiĝis jam la sun’. Silentas la arbaro Kaj super la kamparo Nebulo blanka kuŝas nun.

Wie ist die Welt so

stille Und in der

Dämmrung Hülle

So traulich und so

hold! Als eine stille Kam-

mer, Wo ihr des Tages

Jammer Verschlafen und ver-

gessen sollt.

2. Ripozas mont’ kaj valo

sub la krepusk-

vualo trankvile kvazaŭ

lag’. Por vi jen la per-

meso fordormi en forge-

so la malbonaĵojn de

la tag’.

2. Silenta estas mondo

Kaj en krepuska

rondo Hejmecas kun

favor’! Similas kalman

ĉelon, En kiu vi

kverelon De l’tago dorme

pelu for.

2. Neniu vento blovas,

la mond’ ne plu

sin movas sub paca, klara

lun’. Nun petu nok-

tan benon, de l’tago la

ĉagrenon dormantaj vi

forgesu nun.

2. La mondo ŝajnas kiel

Hejmeca ĉambro, tiel

Trankvila estas

ĝi. Dormante ĉiun penon, Aflikton kaj ĉagrenon Dum nokta hor’ forgesu vi.^{3}

…  …  …  …  …

3alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/4

2. Seht ihr den Mond dort stehen? -

Er ist nur halb zu se-

hen Und ist doch rund

und schön! So sind wohl manche

Sachen, Die wir getrost bela-

chen, Weil unsre Augen sie

nicht sehn.

3. La luno nur duone Prezentas sin im-

pone; ĝi tamen estas

sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena ver’.

3. Ĉu vi la lunon konas? Aspekto nur duonas, Sed rondas ĝi en bel’. Do ankaŭ estas multo, Loganta al insulto, Okulojn ĝenas la malhel’.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{4} Ĉar multon ni ne vidas, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun plezur’.

3.) Jen staras ĉe l’ ĉielo Tre eta fora ste-

lo, Sed tamen egas

ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridindaĵo; Ĉar ne videblas ĝi al ni.

3. Wir stolze Menschenkinder

Sind eitel arme

Sünder Und wissen gar nicht

viel; Wir spinnen Luftge-

spinste Und suchen viele

Künste Und kommen weiter

von dem Ziel.

4. Homidoj ni fieraj

pekuloj nur, mi-

zeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn

sciojn kaj devojiĝas pli kaj pli.

4. Ni homoj tiel vantaj Ja estas nur pekantaj, Malvasta nia sci’; Ĥimerojn ni eltrikas, Ni multe artifi-

kas Kaj perdas celon pli kaj pli.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4.) Ni homaj fieruloj, Mizeraj ni pekuloj, Malmulton scias ni! Ni faras multajn aĵojn Kaj artajn elpensaĵojn, Sed vana estas tio ĉi.

4. Gott, laß uns dein Heil schauen,

Auf nichts Vergänglichs trauen,

Nicht Eitelkeit uns

freun! Laß uns einfältig wer-

den Und vor dir hier auf

Erden Wie Kinder fromm

und fröhlich sein!

5. Ho Di’, nin lasu vidi

la Savon, ne plu fi-

di vantaĵojn de l’ pa-

sem’! Nin faru simplanimaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen zorga trem’!

5. Vidigu, Dio, savon, Pasem’ ne veku ravon, Ne ĝoju ni pro glor’! Fariĝu malafek-

taj Ni kaj al vi respektaj, Infane gaju nia kor’!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5.) La Dian savon vidu Ni nur kaj ni ne fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu ni!

…  …  …  …  …

4S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

3/4

5. Wollst endlich sonder Grämen

Aus dieser Welt uns

nehmen Durch einen sanften

Tod! Und, wenn du uns ge-

nommen, Laß uns in Himmel

kommen, Du unser Herr und

unser Gott!

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu

preni per milda morto

for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

6. Vi gracu, sen ĉagreni El mondo nin forpreni Al fin’ per milda mort’! Kaj post forpren’ fidele Hejmigu nin ĉiele, Sinjoro, Dio, nia fort’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6.) Finfine vi nin prenu El tiu mond’, ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin prenos, Ho faru, ke ni venos En vian regnon, kara Di’!

6. So legt euch denn, ihr Brüder,

In Gottes Namen nie-

der; Kalt ist der Abend-

hauch. Verschon uns, Gott!

mit Strafen, Und laß uns ruhig

schlafen! Und unsern kranken

Nachbar auch!

7. Gefratoj, nun ekkuŝu! Vin nokta vent’ ne

tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin

grace, por ke nun dormu

pace ni kaj malsana la najbar’.

7. Kuŝiĝu do kun pio Vi en la nom’ de Dio, Jam fridas nokta vent’. Per punoj, Di’, ne ĝenu, Per dolĉa dorm’ nin benu, Najbaron ankaŭ en turment’.

7. Ĉe l’fino de la tago kuŝigu vin sen plago, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najbaron dormigu, Dio, nun sem tim’.

7.) Gefratoj, enlitiĝu, Trankvile

endormiĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia Dio. Li regas super ĉio. Ĝis morgaŭ nun ripozu vi!

…  …  …  …  …

4/4

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_ Abraham_Peter_ Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.