1/4

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Matthias Claudius,

Abendlied  Vespera kanto Vespera kanto Vespera kanto  Vespera kanto

tradukita de Otto Bonte tradukita de Joachim Gießner tradukita de Adolf Burkhardt tradukita de Manfred Retzlaff

1. Der Mond ist aufgegangen,

Die goldnen Sternlein

prangen Am Himmel hell und

klar; Der Wald steht

schwarz und schweiget,

Und aus den Wiesen

steiget Der weisse Nebel

wunderbar.

1. La luno jam leviĝis,

Steletoj ekhe-

liĝis, Ravante homo-

jn nin; Silentas la ar-

baro Kaj super la

kamparo Nebulo pala le-

vas sin.

1. La luno jam leviĝis,

steletoj ekhe-

liĝis, ravante homojn

nin. Silentas la arba-

ro kaj super la

kamparo nebulo pala le-

vas sin.

1. Leviĝas luno; hele

orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute re-

vas; el la herbej’ sin le-

vas mirinde blanka la

nebul’ 1. La luno nun leviĝis, La steloj eklumiĝis, Subiĝis jam la sun’. Silentas la arba-

ro Kaj super la kamparo Nebulo blanka kuŝas nun.

Wie ist die Welt so

stille Und in der

Dämmrung Hülle So traulich und so

hold! Als eine stille Kam-

mer, Wo ihr des Tages

Jammer Verschlafen und ver-

gessen sollt.

2. Ho, mondo la kvieta,

Kaj kiel ŝajnas

eta Krepuska en

kovril’; Por ke vi en

ĉambreto Samkiel infa-

neto Senzorge dor-

mu en lulil’.

2. Neniu vento blovas,

la mond’ ne plu

sin movas sub paca, klara

lun’. Nun petu nok-

tan benon, de l’tago la

ĉagrenon dormantaj vi

forgesu nun.

2. Ripozas mont’ kaj valo sub la krepusk-

vualo trankvile kvazaŭ

lag’. Por vi jen la per-

meso fordormi en forge-

so la malbonaĵojn de la tag’.

2. La mondo ŝajnas kiel

Hejmeca ĉambro, tiel

Trankvila estas

ĝi. Dormante ĉiun penon, Aflikton kaj ĉagrenon Dum nokta hor’ forgesu vi.^{3}

…  …  …  …  …

3alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/4

2. Seht ihr den Mond dort stehen? -

Er ist nur halb zu se-

hen Und ist doch rund

und schön! So sind wohl manche

Sachen, Die wir getrost bela-

chen, Weil unsre Augen sie

nicht sehn.

3. Rigardu nun la lunon, Vi vidas nur duonon, Sed tamen ronda ĝi. Ni ofte ion ridas, Ĉar ni ne klare vidas, Ke ĉie regas harmoni’.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{4} Ĉar multon ni ne vidas, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun plezur’.

3. La luno nur duone

Prezentas sin im-

pone; ĝi tamen estas

sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena ver’.

3.) Jen staras ĉe l’ ĉielo Tre eta fora ste-

lo, Sed tamen egas

ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridindaĵo; Ĉar ne videblas ĝi al ni.

3. Wir stolze Menschenkinder

Sind eitel arme

Sünder Und wissen gar nicht

viel; Wir spinnen Luftge-

spinste Und suchen viele

Künste Und kommen weiter

von dem Ziel.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. Homidoj ni fieraj

pekuloj nur, mi-

zeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn

sciojn kaj devojiĝas pli kaj pli.

4.) Ni homaj fieruloj, Mizeraj ni pekuloj, Malmulton scias ni! Ni faras multajn aĵojn Kaj artajn elpensaĵojn, Sed vana estas tio ĉi.

4. Gott, laß uns dein Heil schauen,

Auf nichts Vergänglichs trauen,

Nicht Eitelkeit uns

freun! Laß uns einfältig wer-

den Und vor dir hier auf

Erden Wie Kinder fromm

und fröhlich sein!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Ho Di’, nin lasu vidi

la Savon, ne plu fi-

di vantaĵojn de l’ pa-

sem’! Nin faru simplanimaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen zorga trem’!

5.) La Dian savon vidu Ni nur kaj ni ne fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu ni!

…  …  …  …  …

4S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

3/4

5. Wollst endlich sonder Grämen

Aus dieser Welt uns

nehmen Durch einen sanften

Tod! Und, wenn du uns ge-

nommen, Laß uns in Himmel

kommen, Du unser Herr und

unser Gott!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu

preni per milda morto

for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

6.) Finfine vi nin prenu El tiu mond’, ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin prenos, Ho faru, ke ni venos En vian regnon, kara Di’!

6. So legt euch denn, ihr Brüder,

In Gottes Namen nie-

der; Kalt ist der Abend-

hauch. Verschon uns, Gott!

mit Strafen, Und laß uns ruhig

schlafen! Und unsern kranken

Nachbar auch!

7. Ekkuŝu nun, gefratoj, De bona Di’ ŝirmataj Kun tuta la homar’. Kar-Dio ne nin punu, Trankvilan dormon donu Kaj al malsana la najbar’!

7. Ĉe l’fino de la tago kuŝigu vin sen plago, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najbaron dormigu, Dio, nun sem tim’.

7. Gefratoj, nun ekkuŝu! Vin nokta vent’ ne

tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin

grace, por ke nun dormu

pace ni kaj malsana la najbar’.

7.) Gefratoj, enlitiĝu, Trankvile

endormiĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia Dio. Li regas super

ĉio. Ĝis morgaŭ nun ripozu vi!

…  …  …  …  …

4/4

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_ Abraham_Peter_ Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Otto Bonte.

Arg-394-779 (2007-03-26 22:31:58)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 15 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Otto Bonte d-ro Dirk Willkommen, la tiama redaktisto de “Esperanto aktuell!”, .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.