1/3

Matthias Claudius,  Matthias Claudius,  Matthias Claudius,  Matthias Claudius,
Abendlied  Vespera kanto  Vespera kanto  Vespera kanto
tradukita de Guido Holz  tradukita de Manfred Retzlaff tradukita de Adolf Burkhardt

1. Der Mond ist aufgegangen, Die goldnen Sternlein prangen Am Himmel hell und klar; Der Wald steht schwarz und schweiget, Und aus den Wiesen steiget Der weisse Nebel wunderbar.

1. La luno nun ekhelas, Steletoj oraj belas En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra revas, Kaj el herbejo levas Mirige sin nebula mar’.

1. La luno nun leviĝis, La steloj eklumiĝis, Subiĝis jam la sun’. Silentas la arbaro Kaj super la kamparo Nebulo blanka kuŝas nun.

1. Leviĝas luno; hele orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute revas; el la herbej’ sin levas mirinde blanka la nebul’

Wie ist die Welt so stille Und in der Dämmrung Hülle So traulich und so hold! Als eine stille Kammer, Wo ihr des Tages Jammer Verschlafen und vergessen sollt.

2. Silenta estas mondo Kaj en krepuska rondo Hejmecas kun favor’! Similas kalman ĉelon, En kiu vi kverelon De l’tago dorme pelu for.

2. La mondo ŝajnas kiel Hejmeca ĉambro, tiel Trankvila estas ĝi. Dormante ĉiun penon, Aflikton kaj ĉagrenon Dum nokta hor’ forgesu vi.^{2} 2. Ripozas mont’ kaj valo sub la krepusk-vualo trankvile kvazaŭ lag’. Por vi jen la permeso fordormi en forgeso la malbonaĵojn de la tag’.

2. Seht ihr den Mond dort stehen? - Er ist nur halb zu sehen Und ist doch rund und schön! So sind wohl manche Sachen, Die wir getrost belachen, Weil unsre Augen sie nicht sehn.

3. Ĉu vi la lunon konas? Aspekto nur duonas, Sed rondas ĝi en bel’. Do ankaŭ estas multo, Loganta al insulto, Okulojn ĝenas la malhel’.

3.) Jen staras ĉe l’ ĉielo

Tre eta fora stelo, Sed tamen egas ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridindaĵo; Ĉar ne videblas ĝi al ni.

3. La luno nur duone Prezentas sin impone; ĝi tamen estas sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena ver’.

…  …  …  …

2alia versio: 2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi! En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/3

3. Wir stolze Menschenkinder Sind eitel arme Sünder Und wissen gar nicht viel; Wir spinnen Luftgespinste Und suchen viele Künste Und kommen weiter von dem Ziel.

4. Ni homoj tiel vantaj Ja estas nur pekantaj, Malvasta nia sci’; Ĥimerojn ni eltrikas, Ni multe artifikas Kaj perdas celon pli kaj pli.

4.) Ni homaj fieruloj, Mizeraj ni pekuloj, Malmulton scias ni! Ni faras multajn aĵojn Kaj artajn elpensaĵojn, Sed vana estas tio ĉi.

4. Homidoj ni fieraj pekuloj nur, mizeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn sciojn kaj devojiĝas pli kaj pli.

4. Gott, laß uns dein Heil schauen, Auf nichts Vergänglichs trauen, Nicht Eitelkeit uns freun! Laß uns einfältig werden Und vor dir hier auf Erden Wie Kinder fromm und fröhlich sein!

5. Vidigu, Dio, savon, Pasem’ ne veku ravon, Ne ĝoju ni pro glor’! Fariĝu malafektaj Ni kaj al vi respektaj, Infane gaju nia kor’!

5.) La Dian savon vidu Ni nur kaj ni ne fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu ni!

5. Ho Di’, nin lasu vidi la Savon, ne plu fidi vantaĵojn de l’ pasem’! Nin faru simpl-animaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen zorga trem’!

5. Wollst endlich sonder Grämen Aus dieser Welt uns nehmen Durch einen sanften Tod! Und, wenn du uns genommen, Laß uns in Himmel kommen, Du unser Herr und unser Gott!

6. Vi gracu, sen ĉagreni El mondo nin forpreni Al fin’ per milda mort’! Kaj post forpren’ fidele Hejmigu nin ĉiele, Sinjoro, Dio, nia fort’!

6.) Finfine vi nin prenu El tiu mond’, ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin prenos, Ho faru, ke ni venos En vian regnon, kara Di’!

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu preni per milda morto for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

6. So legt euch denn, ihr Brüder, In Gottes Namen nieder; Kalt ist der Abendhauch. Verschon uns, Gott! mit Strafen, Und laß uns ruhig schlafen! Und unsern kranken Nachbar auch!

7. Kuŝiĝu do kun pio Vi en la nom’ de Dio, Jam fridas nokta vent’. Per punoj, Di’, ne ĝenu, Per dolĉa dorm’ nin benu, Najbaron ankaŭ en turment’.

7.) Gefratoj, enlitiĝu, Trankvile endormiĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia Dio. Li regas super ĉio. Ĝis morgaŭ nun ripozu vi!

7. Gefratoj, nun ekkuŝu! Vin nokta vent’ ne tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin grace, por ke nun dormu pace ni kaj malsana la najbar’.

…  …  …  …

3/3

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_ Abraham_Peter_Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.