1/3

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Matthias Claudius,

Vespera kanto Vespera kan- to Vespera kan- to Abendlied

tradukita de Adolf Burkhardt tradukita de Otto Bonte tradukita de Joachim Gießner

1. Leviĝas luno; hele orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute revas; el la herbej’ sin levas mirinde blanka la ne-

bul’ 1. La luno jam le-

viĝis, Steletoj ekheliĝis, Ravante homojn

nin; Silentas la arbaro Kaj super la kam-

paro Nebulo pala levas

sin.

1. La luno jam leviĝis, steletoj ekheliĝis, ravante homojn nin. Silentas la arbaro kaj super la kam-

paro nebulo pala levas

sin.

1. Der Mond ist aufgegangen,

Die goldnen Sternlein pran-

gen Am Himmel hell und klar; Der Wald steht schwarz

und schweiget, Und aus den Wiesen steiget Der weisse Nebel wunder-

bar.

2. Ripozas mont’ kaj valo

sub la krepusk-vualo trankvile kvazaŭ lag’. Por vi jen la permeso fordormi en forgeso la malbonaĵojn de la

tag’.

2. Ho, mondo la kvieta,

Kaj kiel ŝajnas eta Krepuska en ko-

vril’; Por ke vi en

ĉambreto Samkiel infaneto Senzorge dormu en

lulil’.

2. Neniu vento blovas,

la mond’ ne plu sin

movas sub paca, klara lun’. Nun petu noktan

benon, de l’tago la ĉagrenon dormantaj vi forge-

su nun.

Wie ist die Welt so stille Und in der Dämmrung

Hülle So traulich und so hold! Als eine stille Kammer, Wo ihr des Tages Jammer Verschlafen und vergessen

sollt.

3. La luno nur duone Prezentas sin impone; ĝi tamen estas sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena

ver’.

3. Rigardu nun la lunon,

Vi vidas nur duo-

non, Sed tamen ronda

ĝi. Ni ofte ion ridas, Ĉar ni ne klare vi-

das, Ke ĉie regas har-

moni’.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{2} Ĉar multon ni ne vi-

das, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun

plezur’.

2. Seht ihr den Mond dort stehen? -

Er ist nur halb zu sehen Und ist doch rund und

schön! So sind wohl manche Sa-

chen, Die wir getrost belachen, Weil unsre Augen sie nicht

sehn.

…  …  …  …

2S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

2/3

4. Homidoj ni fieraj pekuloj nur, mizeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn scio-

jn kaj devojiĝas pli kaj pli.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

3. Wir stolze Menschenkinder

Sind eitel arme Sünder Und wissen gar nicht viel; Wir spinnen Luftgespinste Und suchen viele Künste Und kommen weiter von

dem Ziel.

5. Ho Di’, nin lasu vidi la Savon, ne plu fidi vantaĵojn de l’ pasem’! Nin faru simpl-animaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen

zorga trem’!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. Gott, laß uns dein Heil schauen,

Auf nichts Vergänglichs

trauen, Nicht Eitelkeit uns freun! Laß uns einfältig werden Und vor dir hier auf Erden Wie Kinder fromm und

fröhlich sein!

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu preni per milda morto for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Wollst endlich sonder Grämen

Aus dieser Welt uns neh-

men Durch einen sanften Tod! Und, wenn du uns genom-

men, Laß uns in Himmel kom-

men, Du unser Herr und unser

Gott!

7. Gefratoj, nun ekkuŝu!

Vin nokta vent’ ne

tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin grace, por ke nun dormu pace ni kaj malsana la naj-

bar’.

7. Ekkuŝu nun, gefratoj,

De bona Di’ ŝirmataj Kun tuta la ho-

mar’. Kar-Dio ne nin pu-

nu, Trankvilan dormon donu Kaj al malsana la najbar’!

7. Ĉe l’fino de la tago

kuŝigu vin sen pla-

go, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najba-

ron dormigu, Dio, nun sem tim’.

6. So legt euch denn, ihr Brüder,

In Gottes Namen nieder; Kalt ist der Abendhauch. Verschon uns, Gott! mit

Strafen, Und laß uns ruhig schlafen! Und unsern kranken Nach-

bar auch!

…  …  …  …

3/3

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Otto Bonte.

Arg-394-779 (2007-03-26 22:31:58)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 15 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Otto Bonte d-ro Dirk Willkommen, la tiama redaktisto de “Esperanto aktuell!”, .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_Abraham_ Peter_Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .