1/3

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Vespera kanto Vespera kan- to Abendlied  Vespera kan- to

tradukita de Adolf Burkhardt tradukita de Guido Holz tradukita de Manfred Retzlaff

1. Leviĝas luno; hele orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute revas; el la herbej’ sin levas mirinde blanka la ne-

bul’ 1. La luno nun ekhe-

las, Steletoj oraj belas En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra re-

vas, Kaj el herbejo levas Mirige sin nebula

mar’.

1. Der Mond ist aufgegangen,

Die goldnen Sternlein

prangen Am Himmel hell und klar; Der Wald steht schwarz

und schweiget, Und aus den Wiesen stei-

get Der weisse Nebel wunder-

bar.

1. La luno nun leviĝis,

La steloj eklumiĝis, Subiĝis jam la sun’. Silentas la arbaro Kaj super la kam-

paro Nebulo blanka

kuŝas nun.

2. Ripozas mont’ kaj valo

sub la krepusk-vualo trankvile kvazaŭ lag’. Por vi jen la permeso fordormi en forgeso la malbonaĵojn de la

tag’.

2. Silenta estas mondo

Kaj en krepuska

rondo Hejmecas kun fa-

vor’! Similas kalman

ĉelon, En kiu vi kverelon De l’tago dorme pe-

lu for.

Wie ist die Welt so stille Und in der Dämmrung

Hülle So traulich und so hold! Als eine stille Kammer, Wo ihr des Tages Jammer Verschlafen und vergessen

sollt.

2. La mondo ŝajnas kiel

Hejmeca ĉambro,

tiel Trankvila estas ĝi. Dormante ĉiun pe-

non, Aflikton kaj

ĉagrenon Dum nokta hor’

forgesu vi.^{2}

…  …  …  …

2alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/3

3. La luno nur duone Prezentas sin impone; ĝi tamen estas sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena

ver’.

3. Ĉu vi la lunon konas?

Aspekto nur duo-

nas, Sed rondas ĝi en

bel’. Do ankaŭ estas mul-

to, Loganta al insulto, Okulojn ĝenas la

malhel’.

2. Seht ihr den Mond dort stehen? -

Er ist nur halb zu sehen Und ist doch rund und

schön! So sind wohl manche Sa-

chen, Die wir getrost belachen, Weil unsre Augen sie nicht

sehn.

3.) Jen staras ĉe l’

ĉielo Tre eta fora stelo, Sed tamen egas ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridin-

daĵo; Ĉar ne videblas ĝi

al ni.

4. Homidoj ni fieraj pekuloj nur, mizeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn scio-

jn kaj devojiĝas pli kaj

pli.

4. Ni homoj tiel vantaj

Ja estas nur pekan-

taj, Malvasta nia sci’; Ĥimerojn ni eltrikas, Ni multe artifikas Kaj perdas celon pli

kaj pli.

3. Wir stolze Menschenkinder

Sind eitel arme Sünder Und wissen gar nicht viel; Wir spinnen Luftgespinste Und suchen viele Künste Und kommen weiter von

dem Ziel.

4.) Ni homaj fieru-

loj, Mizeraj ni pekuloj, Malmulton scias ni! Ni faras multajn

aĵojn Kaj artajn elpen-

saĵojn, Sed vana estas tio

ĉi.

5. Ho Di’, nin lasu vidi la Savon, ne plu fidi vantaĵojn de l’ pasem’! Nin faru simpl-animaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen

zorga trem’!

5. Vidigu, Dio, savon,

Pasem’ ne veku ra-

von, Ne ĝoju ni pro glor’! Fariĝu malafektaj Ni kaj al vi respek-

taj, Infane gaju nia kor’!

4. Gott, laß uns dein Heil schauen,

Auf nichts Vergänglichs

trauen, Nicht Eitelkeit uns freun! Laß uns einfältig werden Und vor dir hier auf Erden Wie Kinder fromm und

fröhlich sein!

5.) La Dian savon

vidu Ni nur kaj ni ne fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu

ni!

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu preni per milda morto for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

6. Vi gracu, sen ĉagreni

El mondo nin for-

preni Al fin’ per milda

mort’! Kaj post forpren’ fi-

dele Hejmigu nin ĉiele, Sinjoro, Dio, nia

fort’!

5. Wollst endlich sonder Grämen

Aus dieser Welt uns neh-

men Durch einen sanften Tod! Und, wenn du uns genom-

men, Laß uns in Himmel kom-

men, Du unser Herr und unser

Gott!

6.) Finfine vi nin

prenu El tiu mond’, ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin prenos,

Ho faru, ke ni venos En vian regnon, ka-

ra Di’!

…  …  …  …

3/3

7. Gefratoj, nun ekkuŝu!

Vin nokta vent’ ne

tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin grace, por ke nun dormu pace ni kaj malsana la naj-

bar’.

7. Kuŝiĝu do kun pio Vi en la nom’ de

Dio, Jam fridas nokta

vent’. Per punoj, Di’, ne

ĝenu, Per dolĉa dorm’ nin

benu, Najbaron ankaŭ en

turment’.

6. So legt euch denn, ihr Brüder,

In Gottes Namen nieder; Kalt ist der Abendhauch. Verschon uns, Gott! mit

Strafen, Und laß uns ruhig schlafen! Und unsern kranken Nach-

bar auch!

7.) Gefratoj, enli-

tiĝu, Trankvile endor-

miĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia Dio. Li regas super ĉio. Ĝis morgaŭ nun ri-

pozu vi!

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_Abraham_ Peter_Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko  de  la

Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto dro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.