1/3

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Matthias Claudius,

Vespera kan- to Vespera kanto Abendlied  Vespera kan- to

tradukita de Otto Bonte tradukita de Guido Holz tradukita de Manfred Retzlaff

1. La luno jam leviĝis,

Steletoj ekheliĝis, Ravante homojn

nin; Silentas la arbaro Kaj super la kam-

paro Nebulo pala levas

sin.

1. La luno nun ekhelas,

Steletoj oraj belas En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra revas, Kaj el herbejo levas Mirige sin nebula

mar’.

1. Der Mond ist aufgegangen,

Die goldnen Sternlein pran-

gen Am Himmel hell und klar; Der Wald steht schwarz und

schweiget, Und aus den Wiesen steiget Der weisse Nebel wunder-

bar.

1. La luno nun leviĝis,

La steloj eklumiĝis, Subiĝis jam la sun’. Silentas la arbaro Kaj super la kam-

paro Nebulo blanka kuŝas

nun.

2. Ho, mondo la kvieta,

Kaj kiel ŝajnas eta Krepuska en ko-

vril’; Por ke vi en

ĉambreto Samkiel infaneto Senzorge dormu en

lulil’.

2. Silenta estas mondo

Kaj en krepuska ron-

do Hejmecas kun favor’! Similas kalman ĉelon, En kiu vi kverelon De l’tago dorme pelu

for.

Wie ist die Welt so stille Und in der Dämmrung Hülle So traulich und so hold! Als eine stille Kammer, Wo ihr des Tages Jammer Verschlafen und vergessen

sollt.

2. La mondo ŝajnas kiel

Hejmeca ĉambro,

tiel Trankvila estas ĝi. Dormante ĉiun pe-

non, Aflikton kaj

ĉagrenon Dum nokta hor’ for-

gesu vi.^{2}

…  …  …  …

2alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/3

3. Rigardu nun la lunon,

Vi vidas nur duo-

non, Sed tamen ronda

ĝi. Ni ofte ion ridas, Ĉar ni ne klare vi-

das, Ke ĉie regas harmo-

ni’.

3. Ĉu vi la lunon konas?

Aspekto nur duonas, Sed rondas ĝi en bel’. Do ankaŭ estas mul-

to, Loganta al insulto, Okulojn ĝenas la

malhel’.

2. Seht ihr den Mond dort stehen? -

Er ist nur halb zu sehen Und ist doch rund und

schön! So sind wohl manche Sa-

chen, Die wir getrost belachen, Weil unsre Augen sie nicht

sehn.

3.) Jen staras ĉe l’

ĉielo Tre eta fora stelo, Sed tamen egas ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridindaĵo; Ĉar ne videblas ĝi al

ni.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. Ni homoj tiel vantaj

Ja estas nur pekan-

taj, Malvasta nia sci’; Ĥimerojn ni eltrikas, Ni multe artifikas Kaj perdas celon pli

kaj pli.

3. Wir stolze Menschenkinder

Sind eitel arme Sünder Und wissen gar nicht viel; Wir spinnen Luftgespinste Und suchen viele Künste Und kommen weiter von

dem Ziel.

4.) Ni homaj fieru-

loj, Mizeraj ni pekuloj, Malmulton scias ni! Ni faras multajn

aĵojn Kaj artajn elpen-

saĵojn, Sed vana estas tio ĉi.

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Vidigu, Dio, savon, Pasem’ ne veku ra-

von, Ne ĝoju ni pro glor’! Fariĝu malafektaj Ni kaj al vi respektaj, Infane gaju nia kor’!

4. Gott, laß uns dein Heil schauen,

Auf nichts Vergänglichs

trauen, Nicht Eitelkeit uns freun! Laß uns einfältig werden Und vor dir hier auf Erden Wie Kinder fromm und

fröhlich sein!

5.) La Dian savon vi-

du Ni nur kaj ni ne fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu ni!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. Vi gracu, sen ĉagreni

El mondo nin forpre-

ni Al fin’ per milda

mort’! Kaj post forpren’ fi-

dele Hejmigu nin ĉiele, Sinjoro, Dio, nia

fort’!

5. Wollst endlich sonder Grämen

Aus dieser Welt uns nehmen Durch einen sanften Tod! Und, wenn du uns genom-

men, Laß uns in Himmel kommen, Du unser Herr und unser

Gott!

6.) Finfine vi nin

prenu El tiu mond’,

ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin pre-

nos, Ho faru, ke ni venos En vian regnon, kara

Di’!

…  …  …  …

3/3

7. Ekkuŝu nun, gefratoj,

De bona Di’

ŝirmataj Kun tuta la ho-

mar’. Kar-Dio ne nin pu-

nu, Trankvilan dormon

donu Kaj al malsana la

najbar’!

7. Kuŝiĝu do kun pio Vi en la nom’ de Dio, Jam fridas nokta

vent’. Per punoj, Di’, ne

ĝenu, Per dolĉa dorm’ nin

benu, Najbaron ankaŭ en

turment’.

6. So legt euch denn, ihr Brüder,

In Gottes Namen nieder; Kalt ist der Abendhauch. Verschon uns, Gott! mit

Strafen, Und laß uns ruhig schlafen! Und unsern kranken Nach-

bar auch!

7.) Gefratoj, enli-

tiĝu, Trankvile endor-

miĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia Dio. Li regas super ĉio. Ĝis morgaŭ nun ri-

pozu vi!

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Otto Bonte.

Arg-394-779 (2007-03-26 22:31:58)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 15 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Otto Bonte d-ro Dirk Willkommen, la tiama redaktisto de “Esperanto aktuell!”, .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_Abraham_ Peter_Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-

04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.