1/2

Matthias Claudius,  Matthias Claudius,  Matthias Claudius,
Vespera kanto  Vespera kanto  Vespera kanto

tradukita de Guido Holz

tradukita  de  Joachim

Gießner

tradukita de Adolf Burkhardt

1. La luno nun ekhelas, Steletoj oraj belas En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra revas, Kaj el herbejo levas Mirige sin nebula mar’.

1. La luno jam leviĝis, steletoj ekheliĝis, ravante homojn nin. Silentas la arbaro kaj super la kamparo nebulo pala levas sin.

1. Leviĝas luno; hele orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute revas; el la herbej’ sin levas mirinde blanka la nebul’

2. Silenta estas mondo Kaj en krepuska rondo Hejmecas kun favor’! Similas kalman ĉelon, En kiu vi kverelon De l’tago dorme pelu for.

2. Neniu vento blovas, la mond’ ne plu sin movas sub paca, klara lun’. Nun petu noktan benon, de l’tago la ĉagrenon dormantaj vi forgesu nun.

2. Ripozas mont’ kaj valo sub la krepusk-vualo trankvile kvazaŭ lag’. Por vi jen la permeso fordormi en forgeso la malbonaĵojn de la tag’.

3. Ĉu vi la lunon konas? Aspekto nur duonas, Sed rondas ĝi en bel’. Do ankaŭ estas multo, Loganta al insulto, Okulojn ĝenas la malhel’.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{2} Ĉar multon ni ne vidas, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun plezur’.

3. La luno nur duone Prezentas sin impone; ĝi tamen estas sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena ver’.

4. Ni homoj tiel vantaj Ja estas nur pekantaj, Malvasta nia sci’; Ĥimerojn ni eltrikas, Ni multe artifikas Kaj perdas celon pli kaj pli.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. Homidoj ni fieraj pekuloj nur, mizeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn sciojn kaj devojiĝas pli kaj pli.

5. Vidigu, Dio, savon, Pasem’ ne veku ravon, Ne ĝoju ni pro glor’! Fariĝu malafektaj Ni kaj al vi respektaj, Infane gaju nia kor’!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Ho Di’, nin lasu vidi la Savon, ne plu fidi vantaĵojn de l’ pasem’! Nin faru simpl-animaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen zorga trem’!

…  …  …

2S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

2/2

6. Vi gracu, sen ĉagreni El mondo nin forpreni Al fin’ per milda mort’! Kaj post forpren’ fidele Hejmigu nin ĉiele, Sinjoro, Dio, nia fort’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu preni per milda morto for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

7. Kuŝiĝu do kun pio Vi en la nom’ de Dio, Jam fridas nokta vent’. Per punoj, Di’, ne ĝenu, Per dolĉa dorm’ nin benu, Najbaron ankaŭ en turment’.

7. Ĉe l’fino de la tago kuŝigu vin sen plago, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najbaron dormigu, Dio, nun sem tim’.

7. Gefratoj, nun ekkuŝu! Vin nokta vent’ ne tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin grace, por ke nun dormu pace ni kaj malsana la najbar’.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 sro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.

http://www.poezio.net/version?poem-id=394&version-id=,778,782,780