1/4

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Vespera kanto  Vespera kanto Vespera kanto Vespera kanto Vespera kan- to

tradukita de Guido Holz tradukita de Joachim Gießner tradukita de Manfred Retzlaff tradukita de Otto Bonte tradukita de Adolf Burkhardt

1. La luno nun ekhelas,

Steletoj oraj be-

las En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra re-

vas, Kaj el herbejo le-

vas Mirige sin nebula

mar’.

1. La luno jam leviĝis,

steletoj ekhe-

liĝis, ravante homojn

nin. Silentas la arba-

ro kaj super la kam-

paro nebulo pala levas

sin.

1. La luno nun leviĝis, La steloj eklumiĝis, Subiĝis jam la sun’. Silentas la arba-

ro Kaj super la kamparo Nebulo blanka kuŝas nun.

1. La luno jam leviĝis, Steletoj ekheliĝis, Ravante homojn nin; Silentas la arba-

ro Kaj super la kamparo Nebulo pala levas sin.

1. Leviĝas luno; hele orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute revas; el la herbej’ sin le-

vas mirinde blanka la

nebul’

2. Silenta estas mondo

Kaj en krepuska

rondo Hejmecas kun fa-

vor’! Similas kalman

ĉelon, En kiu vi

kverelon De l’tago dorme

pelu for.

2. Neniu vento blovas,

la mond’ ne plu

sin movas sub paca, klara

lun’. Nun petu noktan

benon, de l’tago la

ĉagrenon dormantaj vi for-

gesu nun.

2. La mondo ŝajnas kiel

Hejmeca ĉambro, tiel

Trankvila estas

ĝi. Dormante ĉiun penon, Aflikton kaj ĉagrenon Dum nokta hor’ forgesu vi.^{3} 2. Ho, mondo la kvieta, Kaj kiel ŝajnas

eta Krepuska en kovril’; Por ke vi en ĉambreto Samkiel infane-

to Senzorge dormu en lulil’.

2. Ripozas mont’ kaj valo sub la krepusk-

vualo trankvile kvazaŭ

lag’. Por vi jen la perme-

so fordormi en forgeso la malbonaĵojn de

la tag’.

…  …  …  …  …

3alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/4

3. Ĉu vi la lunon konas?

Aspekto nur duo-

nas, Sed rondas ĝi en

bel’. Do ankaŭ estas

multo, Loganta al insul-

to, Okulojn ĝenas la

malhel’.

3. Jen luno sur ĉielo

en brila ronda

belo duon-videbla nur.^{4} Ĉar multon ni ne vidas, ni ofte ĝin priri-

das, malsaĝe juĝas kun plezur’.

3.) Jen staras ĉe l’ ĉielo Tre eta fora ste-

lo, Sed tamen egas

ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridindaĵo; Ĉar ne videblas ĝi al ni.

3. Rigardu nun la lunon, Vi vidas nur duonon, Sed tamen ronda ĝi. Ni ofte ion ridas, Ĉar ni ne klare vidas, Ke ĉie regas harmoni’.

3. La luno nur duone

Prezentas sin impo-

ne; ĝi tamen estas sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena ver’.

4. Ni homoj tiel vantaj

Ja estas nur pe-

kantaj, Malvasta nia sci’; Ĥimerojn ni eltri-

kas, Ni multe artifikas Kaj perdas celon

pli kaj pli.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4.) Ni homaj fieruloj, Mizeraj ni peku-

loj, Malmulton scias

ni! Ni faras multajn aĵojn Kaj artajn elpensaĵojn, Sed vana estas tio ĉi.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. Homidoj ni fieraj pekuloj nur, mi-

zeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn

sciojn kaj devojiĝas pli kaj

pli.

5. Vidigu, Dio, savon,

Pasem’ ne veku

ravon, Ne ĝoju ni pro

glor’! Fariĝu malafek-

taj Ni kaj al vi re-

spektaj, Infane gaju nia

kor’!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5.) La Dian savon vidu Ni nur kaj ni ne

fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu

ni!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Ho Di’, nin lasu vidi

la Savon, ne plu fidi vantaĵojn de l’ pa-

sem’! Nin faru simplanimaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen zorga trem’!

…  …  …  …  …

4S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

3/4

6. Vi gracu, sen ĉagreni

El mondo nin for-

preni Al fin’ per milda

mort’! Kaj post forpren’

fidele Hejmigu nin

ĉiele, Sinjoro, Dio, nia

fort’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6.) Finfine vi nin prenu El tiu mond’, ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin prenos, Ho faru, ke ni ve-

nos En vian regnon, kara Di’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu

preni per milda morto for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sin-

jor’!

7. Kuŝiĝu do kun pio

Vi en la nom’ de

Dio, Jam fridas nokta

vent’. Per punoj, Di’, ne

ĝenu, Per dolĉa dorm’

nin benu, Najbaron ankaŭ

en turment’.

7. Ĉe l’fino de la tago

kuŝigu vin sen plago, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najbaron dormigu, Dio, nun sem tim’.

7.) Gefratoj, enlitiĝu, Trankvile endormiĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia

Dio. Li regas super

ĉio. Ĝis morgaŭ nun ripozu vi!

7. Ekkuŝu nun, gefratoj, De bona Di’ ŝirmataj Kun tuta la homar’. Kar-Dio ne nin punu, Trankvilan dormon donu Kaj al malsana la najbar’!

7. Gefratoj, nun ekkuŝu!

Vin nokta vent’ ne

tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin

grace, por ke nun dormu

pace ni kaj malsana la najbar’.

…  …  …  …  …

4/4

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Otto Bonte.

Arg-394-779 (2007-03-26 22:31:58)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 15 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Otto Bonte d-ro Dirk Willkommen, la tiama redaktisto de “Esperanto aktuell!”, .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.