1/4

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Vespera kanto Abendlied  Vespera kanto Vespera kanto Vespera kanto

tradukita de Guido Holz tradukita de Manfred Retzlaff tradukita de Otto Bonte tradukita de Joachim Gießner

1. La luno nun ekhelas,

Steletoj oraj be-

las En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra

revas, Kaj el herbejo le-

vas Mirige sin nebu-

la mar’.

1. Der Mond ist aufgegangen,

Die goldnen Sternlein

prangen Am Himmel hell und

klar; Der Wald steht

schwarz und schweiget,

Und aus den Wiesen

steiget Der weisse Nebel wun-

derbar.

1. La luno nun leviĝis,

La steloj eklu-

miĝis, Subiĝis jam la

sun’. Silentas la arba-

ro Kaj super la

kamparo Nebulo blanka

kuŝas nun.

1. La luno jam leviĝis, Steletoj ekheliĝis, Ravante homojn nin; Silentas la arbaro Kaj super la kamparo Nebulo pala levas sin.

1. La luno jam leviĝis, steletoj ekheliĝis, ravante homojn

nin. Silentas la arba-

ro kaj super la kamparo nebulo pala levas sin.

2. Silenta estas mondo

Kaj en krepuska

rondo Hejmecas kun

favor’! Similas kalman

ĉelon, En kiu vi

kverelon De l’tago dorme

pelu for.

Wie ist die Welt so

stille Und in der

Dämmrung Hülle So traulich und so

hold! Als eine stille Kam-

mer, Wo ihr des Tages Jam-

mer Verschlafen und ver-

gessen sollt.

2. La mondo ŝajnas kiel

Hejmeca ĉambro, tiel

Trankvila estas

ĝi. Dormante ĉiun

penon, Aflikton kaj

ĉagrenon Dum nokta hor’

forgesu vi.^{3} 2. Ho, mondo la kvieta, Kaj kiel ŝajnas eta Krepuska en kovril’; Por ke vi en ĉambreto Samkiel infane-

to Senzorge dormu en lulil’.

2. Neniu vento blovas, la mond’ ne plu sin movas sub paca, klara lun’. Nun petu noktan benon, de l’tago la ĉagrenon dormantaj vi forgesu nun.

…  …  …  …  …

3alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/4

3. Ĉu vi la lunon konas?

Aspekto nur

duonas, Sed rondas ĝi en

bel’. Do ankaŭ estas

multo, Loganta al insul-

to, Okulojn ĝenas la

malhel’.

2. Seht ihr den Mond dort stehen? -

Er ist nur halb zu se-

hen Und ist doch rund und

schön! So sind wohl manche

Sachen, Die wir getrost bela-

chen, Weil unsre Augen sie

nicht sehn.

3.) Jen staras ĉe l’ ĉielo Tre eta fora ste-

lo, Sed tamen egas

ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridindaĵo; Ĉar ne videblas ĝi al ni.

3. Rigardu nun la lunon, Vi vidas nur duonon, Sed tamen ronda ĝi. Ni ofte ion ridas, Ĉar ni ne klare vidas, Ke ĉie regas harmoni’.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{4} Ĉar multon ni ne vidas, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun plezur’.

4. Ni homoj tiel vantaj

Ja estas nur pe-

kantaj, Malvasta nia

sci’; Ĥimerojn ni el-

trikas, Ni multe artifi-

kas Kaj perdas celon

pli kaj pli.

3. Wir stolze Menschenkinder

Sind eitel arme

Sünder Und wissen gar nicht

viel; Wir spinnen Luftge-

spinste Und suchen viele

Künste Und kommen weiter

von dem Ziel.

4.) Ni homaj fieruloj, Mizeraj ni peku-

loj, Malmulton scias

ni! Ni faras multajn aĵojn Kaj artajn elpensaĵojn, Sed vana estas tio ĉi.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Vidigu, Dio, savon,

Pasem’ ne veku

ravon, Ne ĝoju ni pro

glor’! Fariĝu malafek-

taj Ni kaj al vi re-

spektaj, Infane gaju nia

kor’!

4. Gott, laß uns dein Heil schauen,

Auf nichts Vergänglichs trauen,

Nicht Eitelkeit uns

freun! Laß uns einfältig wer-

den Und vor dir hier auf

Erden Wie Kinder fromm

und fröhlich sein!

5.) La Dian savon vidu Ni nur kaj ni ne fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu ni!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

…  …  …  …  …

4S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

3/4

6. Vi gracu, sen ĉagreni

El mondo nin

forpreni Al fin’ per milda

mort’! Kaj post for-

pren’ fidele Hejmigu nin

ĉiele, Sinjoro, Dio, nia

fort’!

5. Wollst endlich sonder Grämen Aus dieser Welt uns

nehmen Durch einen sanften

Tod! Und, wenn du uns ge-

nommen, Laß uns in Himmel

kommen, Du unser Herr und un-

ser Gott!

6.) Finfine vi nin prenu El tiu mond’, ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin prenos, Ho faru, ke ni venos En vian regnon, kara Di’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

7. Kuŝiĝu do kun pio

Vi en la nom’ de

Dio, Jam fridas nokta

vent’. Per punoj, Di’,

ne ĝenu, Per dolĉa dorm’

nin benu, Najbaron ankaŭ

en turment’.

6. So legt euch denn, ihr Brüder, In Gottes Namen nie-

der; Kalt ist der Abend-

hauch. Verschon uns, Gott! mit Strafen, Und laß uns ruhig

schlafen! Und unsern kranken Nachbar auch!

7.) Gefratoj, enlitiĝu, Trankvile endormiĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia Dio. Li regas super

ĉio. Ĝis morgaŭ nun ripozu vi!

7. Ekkuŝu nun, gefratoj, De bona Di’ ŝirmataj Kun tuta la homar’. Kar-Dio ne nin punu, Trankvilan dormon donu Kaj al malsana la najbar’!

7. Ĉe l’fino de la tago kuŝigu vin sen plago, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najbaron dormigu, Dio, nun sem tim’.

…  …  …  …  …

4/4

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_Abraham_ Peter_Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Otto Bonte.

Arg-394-779 (2007-03-26 22:31:58)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 15 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Otto Bonte d-ro Dirk Willkommen, la tiama redaktisto de “Esperanto aktuell!”, .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.