1/4

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Matthias Claudius,

Vespera kanto Vespera kanto Vespera kanto  Abendlied  Vespera kanto

tradukita de Manfred Retzlaff tradukita de Guido Holz tradukita de Adolf Burkhardt tradukita de Joachim Gießner

1. La luno nun leviĝis,

La steloj eklu-

miĝis, Subiĝis jam la

sun’. Silentas la ar-

baro Kaj super la

kamparo Nebulo blanka

kuŝas nun.

1. La luno nun ekhelas,

Steletoj oraj be-

las En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra

revas, Kaj el herbejo

levas Mirige sin nebu-

la mar’.

1. Leviĝas luno; hele

orpompas surĉiele la steloj al l’okul’. Arbaro mute re-

vas; el la herbej’ sin le-

vas mirinde blanka la

nebul’ 1. Der Mond ist aufgegangen, Die goldnen Sternlein

prangen Am Himmel hell und

klar; Der Wald steht schwarz und schweiget, Und aus den Wiesen

steiget Der weisse Nebel wunderbar.

1. La luno jam leviĝis, steletoj ekheliĝis, ravante homojn nin. Silentas la arbaro kaj super la kamparo nebulo pala levas sin.

2. La mondo ŝajnas kiel

Hejmeca ĉambro, tiel

Trankvila estas

ĝi. Dormante ĉiun

penon, Aflikton kaj

ĉagrenon Dum nokta

hor’ forgesu vi.^{3} 2. Silenta estas

mondo Kaj en krepuska

rondo Hejmecas kun

favor’! Similas kalman

ĉelon, En kiu vi

kverelon De l’tago dorme

pelu for.

2. Ripozas mont’ kaj valo

sub la krepusk-

vualo trankvile kvazaŭ

lag’. Por vi jen la per-

meso fordormi en forge-

so la malbonaĵojn de

la tag’.

Wie ist die Welt so

stille Und in der Dämmrung Hülle

So traulich und so

hold! Als eine stille Kam-

mer, Wo ihr des Tages

Jammer Verschlafen und vergessen sollt.

2. Neniu vento blovas, la mond’ ne plu sin movas sub paca, klara lun’. Nun petu noktan benon, de l’tago la ĉagrenon dormantaj vi forgesu nun.

…  …  …  …  …

3alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/4

3.) Jen staras

ĉe l’ ĉielo Tre eta fora ste-

lo, Sed tamen egas

ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur

ridindaĵo; Ĉar ne videblas

ĝi al ni.

3. Ĉu vi la lunon konas?

Aspekto nur

duonas, Sed rondas ĝi en

bel’. Do ankaŭ estas

multo, Loganta al in-

sulto, Okulojn ĝenas

la malhel’.

3. La luno nur duone Prezentas sin im-

pone; ĝi tamen estas

sfer’: Facile ni priridas aferon, se ni vidas nur parton de la plena ver’.

2. Seht ihr den Mond dort stehen? - Er ist nur halb zu se-

hen Und ist doch rund und schön! So sind wohl manche

Sachen, Die wir getrost bela-

chen, Weil unsre Augen sie nicht sehn.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{4} Ĉar multon ni ne vidas, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun plezur’.

4.) Ni homaj

fieruloj, Mizeraj ni pe-

kuloj, Malmulton sci-

as ni! Ni faras multa-

jn aĵojn Kaj artajn el-

pensaĵojn, Sed vana estas

tio ĉi.

4. Ni homoj tiel vantaj

Ja estas nur pe-

kantaj, Malvasta nia

sci’; Ĥimerojn ni el-

trikas, Ni multe artifi-

kas Kaj perdas ce-

lon pli kaj pli.

4. Homidoj ni fieraj

pekuloj nur, mi-

zeraj; ne multon scias ni. Ni teksas iluziojn kaj serĉas multajn

sciojn kaj devojiĝas pli kaj pli.

3. Wir stolze Menschenkinder Sind eitel arme

Sünder Und wissen gar nicht

viel; Wir spinnen Luftge-

spinste Und suchen viele

Künste Und kommen weiter von dem Ziel.

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5.) La Dian sa-

von vidu Ni nur kaj ni ne

fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj

iĝu, Ni ĝoju kaj

piiĝu, Infan-egalaj

estu ni!

5. Vidigu, Dio, savon,

Pasem’ ne veku

ravon, Ne ĝoju ni pro

glor’! Fariĝu malafek-

taj Ni kaj al vi re-

spektaj, Infane gaju nia

kor’!

5. Ho Di’, nin lasu vidi

la Savon, ne plu fi-

di vantaĵojn de l’ pa-

sem’! Nin faru simplanimaj, infane Dio-timaj en ĝoj’, jam nun sen zorga trem’!

4. Gott, laß uns dein Heil schauen, Auf nichts Vergänglichs trauen,

Nicht Eitelkeit uns

freun! Laß uns einfältig wer-

den Und vor dir hier auf

Erden Wie Kinder fromm und fröhlich sein!

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

…  …  …  …  …

4S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

3/4

6.) Finfine vi

nin prenu El tiu mond’,

ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin

prenos, Ho faru, ke ni

venos En vian regnon,

kara Di’!

6. Vi gracu, sen ĉagreni El mondo nin forpreni Al fin’ per milda mort’! Kaj post forpren’ fidele Hejmigu nin ĉiele, Sinjoro, Dio, nia fort’!

6. Vi fine, sen ĉagreni, el mond’ nin volu

preni per milda morto

for. Nin tiam al ĉielo venigu, al la celo: Vi, nia Dio kaj Sinjor’!

5. Wollst endlich sonder Grämen Aus dieser Welt uns

nehmen Durch einen sanften

Tod! Und, wenn du uns genommen, Laß uns in Himmel kommen, Du unser Herr und unser Gott!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

7.) Gefratoj,

enlitiĝu, Trankvile

endormiĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia

Dio. Li regas super

ĉio. Ĝis morgaŭ

nun ripozu vi!

7. Kuŝiĝu do kun pio Vi en la nom’ de Dio, Jam fridas nokta vent’. Per punoj, Di’, ne ĝenu, Per dolĉa dorm’ nin benu, Najbaron ankaŭ en turment’.

7. Gefratoj, nun ekkuŝu! Vin nokta vent’ ne

tuŝu, dum ŝirmas anĝelar’. Indulgu, Di’, nin

grace, por ke nun dormu

pace ni kaj malsana la najbar’.

6. So legt euch denn, ihr Brüder, In Gottes Namen nie-

der; Kalt ist der Abend-

hauch. Verschon uns, Gott! mit Strafen, Und laß uns ruhig

schlafen! Und unsern kranken Nachbar auch!

7. Ĉe l’fino de la tago kuŝigu vin sen plago, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najbaron dormigu, Dio, nun sem tim’.

…  …  …  …  …

4/4

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Adolf Burkhardt (pastro, ∗1929-04-10 – †2004-04-02).

Arg-394-780 (2007-03-27 19:07:21)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, prenis el la kant-libreto “Mia kantaro I”, dua eldono de Majo 1998, kompilita kaj eldonita de s-ro Josef Schiffer, Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio. Sinjoro Josef Schiffer donis al mi la permeson.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_ Abraham_Peter_ Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.