1/2

Ludwig Lazarus Zamenhof,  Ludwig Lazarus Zamenhof,  Ludwig Lazarus Zamenhof,
La espero  Die Hoffnung  Надежда
tradukita de Marie Hankel  tradukita de Коган

En la mondon venis nova sento, tra la mondo iras forta voko; Per flugiloj de facila vento nun de loko flugu ĝi al loko.

In der Welt entstand ein neu Empfinden, Durch die Welt erschallen laute Worte, Und es soll, auf leicht beschwingten Winden, Fliegen nun der Ruf von Ort zu Orte.

Новым чувством мир обогатился, Зов могучий уж везде гремит. Вихрем легким пусть же прокатится Этот зов - и землю оживит.

Ne al glavo sangon soifanta ĝi la homan tiras familion; Al la mond’ eterne militanta ĝi promesas sanktan harmonion.

Und es ist kein Aufruf zum Gefechte, Soll uns nicht zum blut’gen Schwerte reißen, Nein, dem ewig kämpfenden Geschlechte Will die heil’ge Eintracht es verheißen.

Не мечом кровавым потрясая За собой влечет он род людской. Мир от распри вековой спасая Он сулит гармонию, покой.

Sub la sankta signo de l’ espero kolektiĝas pacaj batalantoj, Kaj rapide kreskas la afero per laboro de la esperantoj.

Unter stiller Hoffnung heil’gem Zeichen Sammeln sich die friedevollen Streiter; Was sie sehnend wünschen zu erreichen, Rasch wächst es durch ihre Arbeit weiter.

Под надежды знаменем священным Собралися мирные борцы. Подвиг свой упехом несравненным Увенчают счастия творцы.

Forte staras muroj de miljaroj inter la popoloj dividitaj; Sed dissaltos la obstinaj baroj, per la sankta amo disbatitaj.

Tausendjährig steh’n die festen Schranken Von den Völkern feindlich aufgerichtet, Doch die allerstärksten Mauern wanken, Durch der Liebe heil’ge Macht vernichtet.

Стены вековой вражды воздвигнув Захлебнуться мир готов в крови. Но преграды рухнут, распри сгинут Под могучим натиском любви.

Sur neŭtrala lingva fundamento, komprenante unu la alian, La popoloj faros en konsento unu grandan rondon familian.

Auf neutraler Sprache festem Grunde Wird die Menschheit künftig sich verstehen, Und die Völker, im Familienbunde, Werden endlich sich als Brüder sehen.

Овладевши речью всем понятной Люди руки дружески сплетут. В круг один семейный, необъятный Все народы радостно войдут.

…  …  …

2/2

Nia diligenta kolegaro en laboro paca ne laciĝos, Ĝis la bela sonĝo de l’ homaro por eterna ben’ efektiviĝos.

Emsig wirkt die Arbeitsschar im Frieden, Bis der allerschönste Traum der Erde Durch des stete Schaffen, ohn’ Ermüden, Einst zur segensvollen Wahrheit werde.

Мирный путь усердно продолжая Подвиг свой, друзья, мы завершим - Дивную мечту земного рая Для семьи людской осуществим.

Verkinto de tiu ĉi Esperanta poemo estas Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-377-742 (2006-12-28 23:25:19)

Traduko de la Esperanta poemo “La espero” de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14) en la Germanan de Marie Hankel (nask. Dippe, ∗1844-02-02 – †1929-12-15).

Arg-377-891 (2008-09-20 10:02:40)

Mi, Manfred Retzlaff, trovis tiun ĉi germanigon de la kanto “La Espero” sur folio, kiun mi en 1999 ricevis de s-ano sro Anton Kronshage (Eulenweg 27, D-58322 Schwelm, Germanio). Indikita estis tie: Deutsche Übersetzung von Frau M. Hankel (= germana traduko de M. Hankel). Mi supozas, ke tiu estas la germana Esperanto-poetino Marie Hankel. Estas ja tre verŝajne, ke estas ŝi la verkinto; char ne estas konata iu alia germana esperantista poetino kun la familia nomo Hankel.

Traduko de la Esperanta poemo “La espero” de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14) en la Rusan de Коган.

Arg-377-892 (2008-04-01 17:01:27)

Prenita el la retejo http: // miresperanto. narod.

ru/ tradukoj/ zamenhof. htm .

http://www.poezio.net/version?poem-id=377&version-id=742,891,892