1/1

Stine Andresen,  Stine Andresen,
Sommerabend  Somera vespero

tradukita de Manfredo Ratislavo

Leise sinkt der Abendtau, Westwärts hoch im Ätherblau Weiße Wölkchen ziehen. Lüfte säuseln lind und lau, Tragen her von ferner Au Süße Melodien.

Sinkas roso de vesper‘, tra la bluo de eter‘ nuboj jen tiriĝas. Dolĉaj sonoj tra l‘ aer‘ el la malproksimo per vento alportiĝas.

Sehnsucht dehnt die Flügel weit, Wird in Liebesseligkeit Fern ein Lied gesungen; Und zur schönen Jugendzeit Schwebt die Seele im Geleit Der Erinnerungen.

De l‘ sopir‘ flugiloj tre larĝe etendiĝas, se kant‘ aŭdigas fore. Al la bela tempo de la junec‘ l‘ animo re-^{2} ŝvebas enmemore.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Stine Andresen (geb. Jürgens, ∗1849-12-23 – †1927-05-13).

Arg-322-652 (2005-08-26 09:46:46)

Die Dichterin Dlebte in Wyk auf der nordfriesischen Insel Föhr, war Ehefrau eines Müllers, schrieb außer dem friesischen Gedicht “Swet hiamelkkaid” (= Süße Heimlichkeit) hauptsächlich Gedichte in hochdeutscher Sprache.

Traduko de la Germana poemo “Sommerabend” de Stine Andresen (geb. Jürgens, ∗1849-12-23 – †1927-05-13) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04) en 1985-06.

MR-186,4 / Arg-322-653 (2005-08-26 09:52:20)

La poetino vivis en Wyk aur la norda-frisa inaulo Föhr, estis edzino de muelisto, verkis krom la nordafrisa poemo “Swet hiamelkhaid” precipe poemojn en la germana lingvo.

http://www.poezio.net/version?poem-id=322&version-id=652,653

2aŭ:

juno la animo reŝvebas rememore.