1/2

Julianna Vas–Szegedi,

Vekiĝo

La vojoj estas neĝkovritaj, la domoj, krudgrizaj homoj malvarmume sin vestas.

La vintro urĝas, strebas transvivi, do, ne, tamen, ho, mole ĝia forto disfluas.

Vuale venas laŭorde de l’ naturo stranga futuro, palan esperon tenas.

La sun’ timeme kuraĝiĝas kun nuboj, lacaj fumtuboj spiregas frostotreme.

Perdita sento. Kreskaĵeto klopodas, finte ridetas al la rigida vento.

…

2/2

Suno elfore vidiĝas tra nebuloj, grizaj okuloj time rigardas fore.

Postlasi nome paseon kaj ekspiri! Emfaze iri ne mute kaj pli home!

Verkinto de tiu ĉi Esperanta poemo estas Julianna Vas–Szegedi, publikigita 2004-02.

Arg-309-626 (2005-05-04 10:01:00)