1/2

Alexander Puschkin,  Alexander Puschkin,  Alexander Puschkin,
Al...  Al....  An ...

tradukita de Manfred Retzlaff tradukita de Manfredo Ratislavo

tradukita de Karoline Jänisch

Esperantigo laŭ la rusa origina teksto.

Esperantigo laŭ la germana traduko de Karoline Jänisch

Memoras ofte mi pri tio: aperis iam vi al mi, samkiel fuĝa mir-vizio, de l’ pura belo la geni’.

Momenton vi ja estis mia, vi foje staris antaŭ mi, Vi pura ideal’ gracia de l’ belo efemera vi.

Ein Augenblick ist mein gewesen: Du standst vor mir mit einemmal, Ein rasch entfliegend Wunderwesen, Der reinen Schönheit Ideal.

En la turmentoj de l’ ama-

raj afliktoj kaj melankoli’ aperis viaj trajtoj karaj, la mildan voĉon aŭdis mi.

Dolor-espere sopirante, en la bruado de l’ homar’ la dolĉan voĉon ekaŭdante, mi sonĝis pri l’ okulo-par’.

Im schmerzlich hoffnungslosen Seh-

nen, Im ew’gen Lärm der Menschenschar, Hört‘ ich die süße Stimme tönen, Träumt‘ ich das milde Augenpaar.

La jaroj pasis, forbloviĝis subite tiuj sonĝoj ĉi, la belaj trajtoj ekpaliĝis, forgesis vian voĉon mi.

Sed dum la viv-batal’ mult-

jara, dum la restado en la sol’, paliĝis la memor’ de l’ kara aspekto via kaj parol’.

Allein im Kampf mit dem Geschicke Und in der Jahre düsterm Gang Vergaß ich deine Engelsblicke Und deiner Stimme süßen Klang.

Kviete pasis tagoj miaj en la ekzil’, sen emoci’, sen Dio, sen inspiroj iaj, ne ploris, vivis, amis mi.

Mi jarojn en karcero restis, ne kredis plu je l’ kara Di’, malplena mia brusto estis, ne ploris, vivis, amis mi.

Und lange Kerkertage kannt‘ ich, Es ward die Brust mir stumm und

leer, Für keine Gottheit mehr entbrannt‘

ich, Nicht weint‘ ich, lebt‘ ich, liebt‘ ich

mehr.

Vekiĝis nun animo mia, kaj ree ekaperis vi, samkiel fuĝa vid’ vizia, de l’ pura belo la geni’.

Saniĝas nun animo mia. Vi ree staras antaŭ mi, vi pura ideal’ gracia de l’ belo efemera vi.

Es darf die Seele nun genesen: Und du erscheinst zum zweitenmal, Ein rasch entfliegend Wunderwesen, Der reinen Schönheit Ideal.

Nun ree batas kun sente-

mo en mia brusto mia kor’, inspir’ revenis kaj kredemo kaj viv’ kaj am’ kaj ree

plor’.

Nun ree batas kun pasio La vekiĝinta kor’ en mi, denove ardas ĝi por Dio kaj vivas, ploras, amas ĝi.

Und wieder schlägt das Herz voll Wei-

he. Sein Todesschlummer ist vorbei, Für eine Gottheit glüht’s auf’s neue, Es lebt, es weint, es liebt auf’s neu.

…  …  …

2/2

Traduko de la Rusa poemo “K....” de Alexander Puschkin (∗1799-05-26 – †1837-01-29) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 2006-09-20.

MR-153-6 / Arg-305-730 (2006-12-04 12:17:37)

Esperantigis: Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, *04.11.1938) en Decembro de 2000 laŭ la origina rusalingva teksto.

Traduko de la Rusa poemo “K....” de Alexander Puschkin (∗1799-05-26 – †1837-01-29) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04) en 1984-05.

MR-153-2a / Arg-305-618 (2006-09-20 09:31:05)

Tiun ĉi tradukon mi, Manfred Retzlaff, faris laŭ la germanigo de s-ino Karoline Jänisch (Pawlowa).

Traduko de la Rusa poemo “K....” de Alexander Puschkin (∗1799-05-26 – †1837-01-29) en la Germanan de Karoline Jänisch (Karolina Pawlowa).

Arg-305-617 (2005-04-22 16:38:07)

http://www.poezio.net/version?poem-id=305&version-id=730,618,617