1/2

Alexander Puschkin,  Alexander Puschkin,  Alexander Puschkin,
K....  An ...  Al...
tradukita de Karoline Jänisch  tradukita de Manfred Retzlaff

Esperantigo laŭ la rusa origina teksto.

Я помню чудное мгновенье: Передо мной явилась ты, Как мимолетное виденье, Как гений чистой красоты.

Ein Augenblick ist mein gewesen: Du standst vor mir mit einemmal, Ein rasch entfliegend Wunderwesen, Der reinen Schönheit Ideal.

Memoras ofte mi pri tio: aperis iam vi al mi, samkiel fuĝa mir-vizio, de l’ pura belo la geni’.

В томленьях грусти безнадежной, В тревогах шумной суеты, Звучал мне долго голос нежный, И снились милые черты.

Im schmerzlich hoffnungslosen Sehnen, Im ew’gen Lärm der Menschenschar, Hört‘ ich die süße Stimme tönen, Träumt‘ ich das milde Augenpaar.

En la turmentoj de l’ amaraj

afliktoj kaj melankoli’ aperis viaj trajtoj karaj, la mildan voĉon aŭdis mi.

Шли годы. Бурь порыв мятежный Рассеял прежние мечты. И я забыл твой голос нежный, Твои небесные черты.

Allein im Kampf mit dem Geschicke Und in der Jahre düsterm Gang Vergaß ich deine Engelsblicke Und deiner Stimme süßen Klang.

La jaroj pasis, forbloviĝis subite tiuj sonĝoj ĉi, la belaj trajtoj ekpaliĝis, forgesis vian voĉon mi.

В глуши, во мраке заточенья Тянулись тихо дни мои Без божества, без вдохновенья, Без слез, без жизни, без любви.

Und lange Kerkertage kannt‘ ich, Es ward die Brust mir stumm und leer, Für keine Gottheit mehr entbrannt‘ ich, Nicht weint‘ ich, lebt‘ ich, liebt‘ ich mehr.

Kviete pasis tagoj miaj en la ekzil’, sen emoci’, sen Dio, sen inspiroj iaj, ne ploris, vivis, amis mi.

Душе настало пробужденье: И вот опять явилась ты, Как мимолетное виденье, Как гений чистой красоты.

Es darf die Seele nun genesen: Und du erscheinst zum zweitenmal, Ein rasch entfliegend Wunderwesen, Der reinen Schönheit Ideal.

Vekiĝis nun animo mia, kaj ree ekaperis vi, samkiel fuĝa vid’ vizia, de l’ pura belo la geni’.

…  …  …

2/2

И сердце бьется в упоенье, И для него воскресли вновь И божество и вдохновенье, И жизнь, и слезы, и любовь.

Und wieder schlägt das Herz voll Weihe. Sein Todesschlummer ist vorbei, Für eine Gottheit glüht’s auf’s neue, Es lebt, es weint, es liebt auf’s neu.

Nun ree batas kun sentemo en mia brusto mia kor’, inspir’ revenis kaj kredemo kaj viv’ kaj am’ kaj ree plor’.

Verkinto de tiu ĉi Rusa poemo estas Alexander Puschkin (∗1799-05-26 – †1837-01-29).

Arg-305-616 (2005-04-22 16:27:34)

Traduko de la Rusa poemo “K....” de Alexander Puschkin (∗1799-05-26 – †1837-01-29) en la Germanan de Karoline Jänisch (Karolina Pawlowa).

Arg-305-617 (2005-04-22 16:38:07)

Traduko de la Rusa poemo “K....” de Alexander Puschkin (∗1799-05-26 – †1837-01-29) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 2006-09-20.

MR-153-6 / Arg-305-730 (2006-12-04 12:17:37)

Esperantigis: Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, *04.11.1938) en Decembro de 2000 laŭ la origina rusalingva teksto.

http://www.poezio.net/version?poem-id=305&version-id=616,617,730