1/2

Heinrich Heine,  Heinrich Heine,  Heinrich Heine,

[Ne scias mi, kio okazis] Lurleia

Lorelej

tradukita de Paul Gottfried Christaller tradukita de N. N. 01 tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof

El la “Libro de la kantoj”, parto “La Reveno”.

Ne scias mi, kio okazis al mia tristema kor’: Antikva legendo min kaptis, ne cedas el mia memor’.

Ignoro, quid id sibi velit, Tristissimus cur sim, Antiqui aevi fabellam Cur saepe volverim.

Ne scias mi, kial subita malgaj’ en la koro naskiĝis; el tempo jam enterigita legendo al mi reviviĝis.

La Rejno fluadas trankvile murmuras kiel mister’, la supron ŝtonegan orumas sunbriloj de la vesper’.

Vesperascit et frigescit, Et Rhenus leniter it, Cacumen montis lucescit, Dum Phoebus occidit.

Jam malvarmetiĝas l’ aero, la Rejno mallaŭte babilas, per oro de l’sun’ en vespero la supro de l’ monto rebrilas.

Plej bela virgino jen sidas mirinda sur la montet’ kaj ŝia oraĵo radias, ^{4} ŝi logas kiel magnet’.

Sedet in summo montis Virgo pulcherrima, Auro nitet gemma frontis, Se pectit auricoma.

Plej belan knabinon mi vidas: en ora ornamo brilante, sur supro de l’ monto ŝi sidas, la harojn mistere kombante.

Ŝi kombas la oran hararon abundan per ora kombil’, kantante misteran lidon, ^{5} ravantan kiel sunbril’.

Aureolo pectine pectit, Carmen canens procul, Mirandum id habet modum Nec non virilem simul.

La oran kombilon ŝi movas kaj kantas tra l’ pura aero, kaj forto mirinda sin trovas en tiu ĉi kant’ de l’vespero.

Ŝipisto en sia ŝipeto kaptiĝas per stranga dolor’, la rifon li tute ignoras. atentas nur ŝin kun fervor’.

In cymba navitam mille Angores feri tenent, Non videt scopulos ille, Ocli non si sursum vident.

Ŝipet’ iras sur la rivero, ŝipisto ektremis de l’ kanto, kaj blinda por ĉiu danĝero rigardas li al la kantanto.

Mi kredas: la ondoj englutas ^{6} ŝipiston, ŝipeton je l’ fin’, kaj kulpa pri tio nur estas kantado de la virin’.

Opinor undas devorare Nautam cum navicula, Effecit solo canendo Lurleia id dea.

Ha, baldaŭ ŝipisto la bela perdiĝis sub l’ akvoturnado; ĝin Lorelej’ faris kruela, per sia mirinda kantado.

…  …  …

4En la sube menciita kajero, el kiu mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi esperantigon, la linio tekstas: “kaj sia oraĵo radias”, kun “sia” anstataŭ “ŝia”’. Tio ŝajne estas aŭ pres-eraro aŭ gramatika eraro de la tradukinto.

5En la origina versio troviĝas tie ĉi la vorto “liedon”, kio estas aŭ pres-eraro aŭ neologismo inventita de la tradukinto Paul Christaller.

6Mi, Manfred Retzlaff, enmetis la duoblan punkton post la vorto “kredas”. Ĝi mankas en la origina traduko de Paul Christaller.

2/2

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Paul Gottfried Christaller (∗1860-08-21 – †1950-12-31).

Arg-2-1116 (2010-09-13 10:03:39)

Mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi tradukon el la libreto “H. Heine - Libro de Kantoj”, eldonita en 1911 de la “Esperanto-Propaganda Instituto” (Leipzig, Kaiser-Wilhelm-Str.15), 2a eldono. [Sur la frontpaĝo de la kajero estas malsupre indikita ankaŭ: Eldonejo Rothermel, Friedrichswerth (Thüringen) kaj supre: Popola Biblioteko Esperantista n-ro 2.] Die deutsche Urfassung von Heinrich Heine siehe: “Buch der Lieder”, Abscbnitt “Die Heimkehr”. - Informoj pri la tradukinto Paul Christaller troviĝas en la vikipedia retejo http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Paul_Gottfried_Christaller , kun foto de li.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Latinan de N. N. 01.

Arg-2-179 (2010-02-11 14:00:52)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun ĉi tradukversion mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .

http://www.poezio.net/version?poem-id=2&version-id=1116,179,565