1/1

Ludvig Bødtcher,

Fredensborg

tradukita de Manfredo Ratislavo

Se nebuliĝas la racio kaj superŝaŭmas en mi ĉio, ho, Fredensborg’, min tiru vi en vian pacon, ke mildiĝu kaj enarbare rekalmiĝu la ŝtormo de l’ junec’ en mi!

Se ronĝas min ĉagren-doloro mortige, mute en la koro, mi ree fuĝas serĉi vin, iradi tra la verdaj haloj, ĝis viaj ravaj najtingaloj per sia kant’ plorigis min.^{3}

Nur vi en miaj pensoj ĉiam vivadu, ĝis elbatos iam la kor’ en mi, sen ĝoj’ kaj zorg’! Ĝis mutos birdoj sur la kverko kaj iĝos el la ligno ĉerko kaj tombo – mia Fredensborg’!^{4}

Traduko de la Dana poemo “Fredensborg” de Ludvig Bødtcher (∗1793-04-22 – †1874-10-01) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04) en 1984-09.

MR-156-2 / Arg-238-477 (2004-05-17 16:13:58)

http://www.poezio.net/version?poem-id=238&version-id=,477

3aŭ eble: plorsolve resanigis min.

4La dana vorto �Fredensborg“ signifas �pac-kastel’“-on. Ĝi estas reĝa kastelo kaj parko situanta sur la insulo Zelando ne malproksime de la dana ĉefurbo Kopenhago.