1/1

Heinrich Heine,  Heinrich Heine,
Akvoveturo  Wasserfahrt

tradukita de Manfred Retzlaff

Ĉe l’ masto min apogis mi kaj nombris ĉiun ondon. ”Adiaŭ nun, patrujo vi!^{2} Mi volas en la mondon.”

Ich stand gelehnet an den Mast,

Und zählte jede Welle.

Ade! mein schönes Vaterland! Mein Schiff, das segelt schnelle.

Ekbrilis la fenestroj de la karulina domo, rigardis streĉe mi, sed ne mansvingis iu homo.

Ich kam schön Liebchens Haus vorbei, Die Fensterscheiben blinken; Ich guck mir fast die Augen aus, Doch will mir niemand winken.

Vi larmoj, reteniĝu vi, por ke mi ne blindiĝu! Malsana kor’, pro tic ĉi doloro ne rompiĝu!

Ihr Tränen, bleibt mir aus dem Aug, Daß ich nicht dunkel sehe. Mein krankes Herze, brich mir nicht Vor allzu großem Wehe.

Traduko de la Germana poemo “Wasserfahrt” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1984.

MR-167-1 / Arg-208-1367 (2012-11-26 07:56:15)

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17).

Arg-208-415 (2004-03-13 22:48:43)

Das Gedicht befindet sich in Heinrich Heines Werk �Buch der Lieder“, im Abschnitt �Junge Leiden – Romanzen“, Nr. XIV.

2aŭ: “Adiaŭ, kara vi patri’!

http://www.poezio.net/version?poem-id=208&version-id=,1367,415